Punëtorët e South Pars në Iran po paguajnë një faturë të dyfishtë dhe tragjike, duke u gjendur mes çekanit të represionit të brendshëm dhe sulmeve të jashtme. Vetëm pak muaj më parë, në nëntor, ishin pikërisht ata që guxuan të ngriheshin në protesta përpara rafinerive, duke kërkuar paga dinjitoze, kontribute sigurimesh dhe kushte më të qarta pune, përpara se revolta të përshkallëzohej në zonat urbane të Teheranit.
Pas dhunës që pasoi protestat e tyre, dje ata u përballën me një tjetër tmerr kur raketat izraelite, me pëlqimin e heshtur amerikan, goditën zemrën e industrisë energjetike iraniane. Ky kompleks, i zbuluar në vitin 1990 dhe në prodhim prej dy dekadash, konsiderohet rezerva më e madhe e gazit natyror në botë, duke furnizuar mbi 70% të nevojave të vendit dhe mbajtur gjallë 80% të rrjetit elektrik kombëtar.
Goditja e këtyre impianteve në zonën industriale të Asaluyeh nuk është thjesht një dëm ushtarak, por një goditje fatale për jetesën e mijëra familjeve që varen nga ky sektor. Edhe pse ende nuk dihet saktësisht shkalla e shkatërrimit, pasojat pritet të jenë katastrofike për një ekonomi tashmë të gjunjëzuar nga kriza, ku ndërprerjet e energjisë, racionimi i gazit dhe rënia e vlerës së monedhës vendase po i çojnë çmimet në qiell. Për punëtorët që shpresonin për kushte më të mira në nëntor, lufta po kthehet në një regres të dhimbshëm që do të thotë kontrata më të pasigurta dhe paga edhe më të ulëta në sektorin petrokimik.
Në këtë cikël të pandalshëm dhune, askush nuk duket i mbrojtur, as ata që përpiqen thjesht të mbijetojnë përmes punës së rëndë. Një shembull prekës është historia e bashkëshortit të Farah, një punëtor i pasigurt i cili u detyrua të nisej drejt Asaluyeh javën e kaluar, pavarësisht frikës nga bombardimet, pasi një refuzim do t’i kushtonte vendin e punës.
Ai u gjend mes shpërthimeve dhe panikut, duke parë tymin të ngrihej mbi vendin ku vetëm pak orë më parë punonte për të ushqyer fëmijët e tij. Megjithëse ai arriti të shpëtonte, trauma mbetet e thellë për familjen e tij dhe për të gjithë komunitetin që sot merr frymë në një ajër të helmuar nga djegia e gazit dhe nga zjarri i një lufte që nuk po njeh fund.
