Bashkimi Evropian po përgatitet për masa më të ashpra ndaj emigracionit të parregullt. Pas miratimit përfundimtar të rregullave të reja për kthimin e emigrantëve, në BE po diskutohet edhe mundësia e marrjes së masave të jashtëzakonshme, që në raste të caktuara mund të çojnë deri në pezullimin e rregullave të azilit dhe dëbime masive.
Komisioni Evropian ka paraqitur një plan me pesë pika për të parandaluar dhe menaxhuar mbërritjet e papritura dhe në numër të madh të emigrantëve. Çështja u diskutua edhe në takimin e ministrave të Brendshëm të vendeve të BE-së në Luksemburg.
Komisioneri evropian për Punët e Brendshme, Magnus Brunner, tha se rregullat aktuale funksionojnë, por duhet të përshtaten me situatat e reja. Sipas tij, BE-ja synon të forcojë rolin e Frontex-it, agjencisë evropiane për menaxhimin e kufijve, veçanërisht në procesin e kthimit të migrantëve.
Një tjetër propozim është krijimi i një kuadri të ri evropian për situatat emergjente. Kjo mund të përdoret në raste të një fluksi të papritur dhe masiv migrantësh, siç ka ndodhur në Ceuta.
Ministri i Brendshëm gjerman, Alexander Dobrindt, tha se duhet bërë dallim mes situatave humanitare dhe rasteve kur, sipas tij, migrantët mund të përdoren si pjesë e një “sulmi hibrid” ndaj një vendi. Në këto raste, ai kërkon mundësinë e procedurave të përshpejtuara, jashtë procedurave normale të azilit.
Edhe ministri i Brendshëm grek, Thanos Plevris, kërkoi masa më të forta. Ai tha se në situata të tilla duhet të ketë kontroll më të madh në kufij dhe mundësi për pezullimin e rregullave të azilit.
Nga ana tjetër, ministrja franceze Marie-Pierre Vedrenne u shpreh më e rezervuar, duke argumentuar se fillimisht duhet të zbatohen reformat që tashmë janë miratuar, para se BE-ja të ndërmarrë hapa të rinj.
Brunner deklaroi se edhe në situata të jashtëzakonshme BE-ja duhet të veprojë shpejt dhe në mënyrë fleksibël. Ai theksoi se respektimi i ligjit ndërkombëtar dhe i të drejtave të njeriut do të mbetet një kufi që nuk duhet kaluar. Në të njëjtën kohë, ai tha se për mbrojtjen e kufijve nuk do të ketë kompromis.
Debati pritet të vazhdojë në Këshillin Evropian pas dy javësh, ndërsa më pas Komisioni Evropian pritet të paraqesë një propozim konkret.
Ndërkohë, Partia Popullore Evropiane, grupimi më i madh politik në BE, ka kërkuar që të krijohen rregulla që do të lejonin refuzimin e hyrjes dhe kthimin e migrantëve të parregullt pa kaluar në procedura individuale azili në rastet kur ata konsiderohen pjesë e një “sulmi hibrid”. Një masë e tillë do të përbënte një ndryshim të rëndësishëm në mënyrën se si trajtohen kërkesat për azil.
Ministrat e vendeve të BE-së kanë miratuar gjithashtu rregullat e reja që mundësojnë transferimin e migrantëve në qendra kthimi të vendosura në vende të treta, pra në vende të ndryshme nga shteti i tyre i origjinës.
Gjermania, Austria, Greqia, Danimarka dhe Holanda po diskutojnë një marrëveshje me Ruandën dhe Ugandën për krijimin e mundësive të tilla. Marrëveshja mund të arrihet deri në fund të vitit.
Megjithatë, kjo politikë ka ngjallur shqetësime nga disa eurodeputetë. Eurodeputetja e të Gjelbërve, Anna Stroelenberg, e cila sapo është kthyer nga Uganda, tha se vendi ka një sistem të brishtë pasi tashmë strehon rreth 2.7 milionë refugjatë. Ajo ngriti gjithashtu pikëpyetje për garancitë që do t’u ofroheshin personave LGBT, duke pasur parasysh ligjet e ashpra të Ugandës.
Edhe eurodeputetja Tineke Strik shprehu shqetësime për Ruandën. Sipas saj, ky vend mund të vendosë kritere të kufizuara për pranimin e migrantëve në këto qendra dhe nuk është i gatshëm të strehojë kundërshtarë politikë.
Ndërkohë, Komisioni Evropian nuk ka kundërshtuar zgjatjen e kontrolleve në hapësirën Schengen nga Italia, masë që është shoqëruar edhe me veprime të ngjashme nga Spanja. Komisioneri Brunner tha se rregullat e BE-së lejojnë pezullime të përkohshme në raste të caktuara dhe se Komisioni po vepron në përputhje me ligjin.
Ndaj kësaj qasjeje kanë reaguar edhe disa ish-komisionerë evropianë, mes tyre Josep Borrell, Laszlo Andor, Joaquin Almunia dhe Nicolas Schmit. Ata kanë nënshkruar një ankesë formale të mbështetur nga organizata “The Good Lobby” dhe profesori Alberto Alemanno, së bashku me rreth 100 akademikë.
