“Në dokumentarin e realizuar nga gazetarja Rudina Xhunga ka një metaforë, “kur i përmbytën qytetin, ai e krijoi një qytet”. Është fjala për Kukësin e vjetër. Nuk ka metaforë më të bukur për një grup ekonomik, i cili përafërsisht mban të lidhur rreth vetes më shumë se 2500 familje, është i shtrirë në të gjithë Shqipërinë dhe i ofrohet publikut me shumë e shumë produkte, nga nafta te shitja me pakicë, nga tregu i makinave tek ai i sigurimeve. Shkurt është shumë e vështirë që jetët tona të mos jenë të lidhura me Kastrati Group.”
Nga Henri Çili
Festa e 25-vjetorit të Kastrati Group dhe hapja e atelieve ekspozuese të Mercedes-Benz në autostradën Tiranë-Durrës, kryqëzimi i Kasharit, ishte vërtet diçka befasuese. Jo sepse ceremonia ishte organizuar bukur, jo sepse kishte aq shumë pjesëmarrës, jo sepse mungoi kryeministri Rama dhe kryetari i opozitës Basha, jo sepse një markë ndërkombëtare, ndoshta më prestigjiozja në botë Mercedes-Benz zgjeronte aktivitetin në Shqipëri, por për diçka krejt tjetër. Për faktin se Kastrati Group përgjatë 25 vjetëve ka patur veprimtari të pandërprerë në rritje, thuajse e barabartë me moshën e tranzicionit shqiptar. Dhe kjo nuk është pak. Nuk është pak që një markë të mbijetojë, të rritet, të konsolidohet, pozicionohet në majat e firmave më të mëdha në vend. Në një vend që vjen nga komunizmi, në një vend pa traditë biznesi, në një vend ku mashtruesit dhe piramidat kanë qenë pjesë e pandarë e historisë së kapitalizmit shqiptar, por mbi të gjitha në një vend ku kapitalizmi dhe kapitalistët paragjykohen, luftohen, përçmohen, anatemohen pa fund në një mjedis agresiv, punist, të paemancipuar. Shefqet Kastrati dhe grupi i tij “Kastrati Group”, ia kanë dalë të bëhen ikonë e kapitalizmit shqiptar, por rezultati edhe pse është tmerrësisht i rëndësishëm, madje më i rëndësishmi, nuk shijon, nuk mjafton po të mos kemi parasysh personalitetin e jashtëzakonshëm të zemrës së kësaj sipërmarrjeje, pronarit të saj Shefqet Kastrati.
Thuajse askush nuk mund të thotë një fjalë të keqe për Kastratin, pronarin guximtar dhe zemërmadh të Kastrati Group. Të gjithë edhe pse nuk e bëjnë, kanë shumëçka të mirë për të thënë për këtë burrë të jashtëzakonshëm të historisë së kapitalizmit shqiptar të pas 90’. Në dokumentarin e realizuar nga gazetarja Rudina Xhunga ka një metaforë, “kur i përmbytën qytetin, ai e krijoi një qytet”. Është fjala për Kukësin e vjetër. Nuk ka metaforë më të bukur për një grup ekonomik, i cili përafërsisht mban të lidhur rreth vetes më shumë se 2500 familje, është i shtrirë në të gjithë Shqipërinë dhe i ofrohet publikut me shumë e shumë produkte, nga nafta te shitja me pakicë, nga tregu i makinave tek ai i sigurimeve. Shkurt është shumë e vështirë që jetët tona të mos jenë të lidhura me Kastrati Group.
Në të gjitha etapat e kapitalizmit shqiptar të pas ‘90, Shefqet Kastrati ka mbetur po ai, njeri i thjeshtë, me intuitë të jashtëzakonshme, bujar dhe vizionar jashtë PR të shpifur dhe jashtë pozave elitiste. Duke qenë ai elita e vërtetë e biznesit shqiptar, Shefqet Kastrati dhe gjithë familja e tij e përfshirë në biznes është një model i kapitalizmit të virtytshëm, i cili etikën e punës, atë të kontratës dhe atë njerëzore e ka më shumë se kushdo tjetër në qendër të punës së vet. Shefqet Kastrati apo Çeti siç e thërrasin të gjithë, ka një veçanti të fundit, ai tregon se si kapitalizmi është një sferë e gjerë krijuese siç është dhe një sferë e pambarimtë e veprimit njerëzor.
Shefqet Kastrati i bën nder kapitalizmit shqiptar, madje me jetëgjatësinë dhe konsistencën në treg ai mund të quhet një baba i kapitalizmit shqiptar, si i tillë ai është jo vetëm një mik i të gjithëve, por dhe bart me personazhin e tij një domethënie e madhe. Liria punon dhe sidomos punon për të gjithë. Te festa e Kastrati Group mbrëmë, te 25-vjetori i kësaj kompanie, te Shefqeti vetë, te familjarët e tij, te partnerët në biznes, e kuptova duke përjetuar personalisht një nga mbrëmjet më të këndshme.
