Një studim i ri i kryer nga kërkuesit e Universitetit të Bonit në Gjermani ka zbuluar për herë të parë një lidhje të qartë mes rrezatimit të shkaktuar nga katastrofa e Çernobilit dhe ndryshimeve gjenetike te fëmijët e atyre që u ekspozuan. Edhe pse prej vitesh është diskutuar nëse dëmtimi i ADN-së mund të kalonte nga prindi te fëmija, ky kërkim tregon se pasojat e rrezatimit “fshihen” në kodin gjenetik të brezit të ri në një formë specifike: si grupe mutationsh të afërta me njëra-tjetrën që nuk gjenden te prindërit.
Shkencëtarët analizuan gjenetikën e fëmijëve të punëtorëve që pastruan mbetjet e Çernobilit dhe i krahasuan ata me fëmijë të tjerë prindërit e të cilëve nuk kishin pasur kontakt me rrezatimin. Rezultatet treguan se fëmijët e prindërve të ekspozuar kishin një numër dukshëm më të lartë të këtyre dëmtimeve të ADN-së.
Sipas tyre, sa më e lartë të kishte qenë doza e rrezatimit që kishte marrë babai, aq më i madh ishte numri i këtyre “gjurmëve” gjenetike te fëmija. Kjo ndodh sepse rrezatimi krijon disa molekula që këputin fijet e ADN-së dhe, kur trupi përpiqet t’i riparojë ato në mënyrë të papërsosur, mbeten këto shenja që trashëgohen.
Lajmi i mirë në gjithë këtë zbulim është se ky rrezik për shëndetin e fëmijëve duket të jetë mjaft i vogël. Kërkuesit sqarojnë se këto ndryshime gjenetike ndodhin kryesisht në pjesë të ADN-së që nuk kontrollojnë funksione jetësore, ndaj fëmijët nuk kanë shfaqur rrezik më të lartë për sëmundje.
Madje, studimi vë në dukje se mosha e madhe e babait në momentin e konceptimit mund të shkaktojë më shumë mutacione te fëmija sesa vetë rrezatimi i ulët i matur në këtë rast. Megjithatë, ky zbulim mbetet një kambanë alarmi për rëndësinë e masave të sigurisë, pasi vërteton se ekspozimi i zgjatur ndaj rrezatimit lë gjurmë të holla por të pakthyeshme në brezat që vijnë.
