Themeluesi i Partisë Socialiste, Sabit Brokaj, protagonist gjatë viteve kur PS ishte në opozitë 1991-1997 e cilëson zhbalancues dhe të njëanshëm ditarin politik të ish-zv.kryetarit të PS-së, Servet Pëllumbi.
Në një intervistë për gazetën “Panorama”, Brokaj shprehet se për faktet subjektive që profesor Pëllumbi ka sjellë në këtë ditar, e nxjerr Partinë Socialiste si një çerdhe ku thureshin vetëm intriga dhe prapaskena ku një grup luftonte t’i merrte karrigen e drejtimit një grupi tjetër.
Ai shprehet se në libër mundtë ishin më mirë të shprehura sukseset e PS ndërkohë që kishin përballë një pushtet të egër të Sali Berishës ndaj opozitës e cila megjithatë arriti të rrëzonte projektin e kushtetutës në 1994. Brokaj tregon dhe për ekzaminimet që i ka bërë Fatos Nanos pas kongresit të 1991, kur ai mori drejtimin e PS. Sipas tij, mungesat dhe neglizhencat e Nanos në punë lidheshin me jetën e natës dhe pijet që ai konsumonte.
Ai tregon dhe për dy vizitat që ka zhvilluar në fillim vitet ’90 në SHBA dhe mesazhet që ka marrë nga kryetari i komisionit të jashtëm në senatin amerikan në lidhje me Sali Berishën por dhe rolin që e majta duhet të luajë në Shqipëri.
Nuk kanë munguar në këto takime dhe interesimet për Enver Hoxhën, Kosovën dhe fatin e kosovarëve por dhe mungesën e ndihmave financiare që ai nuk arriti të siguronte gjatë vizitës së dytë në SHBA.
Pyetur se si e vlerëson ai ditarin e Pëllumbit dhe faktet që ai përmend në të Brokaj përgjigjet: “Do të bëj një vlerësim të përgjithshëm, se më të detajuar do ta kem në vijim të intervistës. Në librin e Servetit prisja një trajtim më realist të përballjeve brenda PS-së, mes të rinjve që ishin afruar dhe atyre që rridhnin nga Partia e Punës, apo se si me këtë përbërje mikse, PS-ja përballoi atë represion gati fashist të Berishës ndaj socialistëve. Por kjo histori e lavdishme me uljet dhe ngritjet e saj, me dijet dhe padijet e një klase politike që vinte nga një sistem i mbyllur monist dhe po përshtatej e adaptohej me një përvojë të re demokratike, pasqyrohet sikur aty ka qenë një çerdhe intrigantësh dhe arrivistësh që paskan shqyer njëri-tjetrin për një karrige në opozitë. Më ka lënë një shije të keqe ky përshkrim, saqë më vjen zor të kaloj para asaj selie, sepse them se paska qenë vendi i intrigës”.
Brokaj thotë se “Ditari i Servetit më duket zhbalancues, i njëanshëm dhe me optikë të errët. Ne dimë që në PS ka pasur shumë realitete dhe veprimtari që mund të ishin pasqyruar në këtë ditar, të cilat kanë përbërë vlerat reale pas të cilave bashkoheshin mijëra e mijëra socialistë në të gjithë vendin duke e bërë partinë më të madhe në vend që nga 1991”.
Panorama/d.i.
