Emisioni “Rudina”, në Rudina në TV Klan, këtë të hënë më 25 maj, u hap me një homazh prekës për aktorin e mirënjohur Birçe Hasko, i cili u nda nga jeta në moshën 84-vjeçare, duke lënë pas një boshllëk të madh në artin shqiptar.
Me një karrierë të pasur në kinematografi me mbi 32 role, 12 role në teatër dhe një kontribut të rëndësishëm akademik në formimin e brezave të aktorëve, arti shqiptar humbi një nga figurat më përfaqësuese të plejadës së artë. Për të kujtuar dhe nderuar figurën e tij, në lidhje direkte në studio ishte regjisori dhe aktori Mevlan Shanaj, i cili ndau edhe kujtime personale nga një miqësi që zgjaste prej 61 vitesh.
“Në këto ditë që ishte i rënduar, ishim në kontakt për gjendjen e tij, kështu që pritej një lajm i tillë i hidhur. Më njoftuan që herët në mëngjes.”
Duke folur për trashëgiminë artistike të Birçe Hasko, Mevlan Shanaj e përshkroi atë si një aktor të rrallë, që zotëronte artin e transformimit në mënyrë të jashtëzakonshme.
“Birçja kishte në mënyrë të përsosur ndjesinë se aktori ka për detyrë të ndryshohet, të transformohet dhe ai këtë e bëri në mënyrë në shkëlqyer në të gjitha karakteret që krijoi. Një gjë është tipike, Birçe Hasko i ngjyroste kaarkteret në mënyrë krejtësisht unikale, vetëm ai dinte ta bënte atë, që përforcoi karakterin e Birçe Hoskos, një karakter për t’u lakmuar dhe një burrë i ditur, i veçantë, me peshë. Një profesor shembullor, që konkretësinë, atë që e kishte tipike në mënyrën e tij të interpretimit, ua nguliste studentëve, vetë Birçja kërkonte llogari, por ama i mësonte… I telendiste, por në fund fare nga Birçe Hasko ata dilnin të nderuar… Birçja ishte më i miri nga ne të gjithë.”
Ai shtoi se puna me të ishte gjithmonë një sukses i garantuar, ndërsa marrëdhënia e tyre kishte kaluar përtej profesionit, duke u shndërruar në një miqësi të vërtetë.
“Regjisorët janë pak egoistë, kërkojnë aktorin më të mirë. Ne rendnim dhe ishim të lumtur kur kishim Birçen në setin e xhirimit, sepse ishte e sigurt që do shkëlqente. Nuk kishim marrëdhëniet e aktorit me regjisorin, kishim marrëdhënien e dy miqve. Birçja kishte humor të jashtëzakonshëm. Jashtë punës, kinemasë, në tavolinat sociale ai ishte dollibashi kryesor.”
Në fund, u kujtua edhe amaneti i tij për t’u prehur në vendlindje, në fshatin Dukat të Vlorës, një dëshirë që u respektua me nderim.
“Pikërisht për amamnetin unë shkova në Dukat. Dje në orën tre e kemi përcjellë, nën ‘këmbët’ e Llogarasë së bukur, atje do të prehet përgjithmonë Birçe Hasko.”
Në kujtimin e kolegëve, studentëve dhe publikut të gjerë, Birçe Hasko mbetet një figurë e paharruar e artit shqiptar, me një trashëgimi që do të vazhdojë të frymëzojë brezat.
