LSI është përfshirë nga zhvillime të rëndësishme pas 25 qershorit, të diktuara padyshim nga periudha para asaj date. Largimi i detyruar i Ilir Metës pasi u zgjodh president, solli Petrit Vasilin në krye të kësaj partie. Ai dha dorëheqje pasi LSI nuk doli parti e parë dhe në krye të kësaj partie, tani është Monika Kryemadhi. Si e parashikoni ju fatin politik të kësaj partie në të ardhmen. Besoni se LSI do të forcohet në opozitë, do të jetë një problem serioz për mazhorancën e Ramës apo pritet të ketë tkurrje të saj…?
Në politikë, ashtu si në çdo sferë tjetër të jetës, ka humbje poshtëruese që vijnë kur nuk pranon të nxjerrësh mësime nga gabimet, por ka edhe humbje të dinjitetshme që vinë kur të ardhmen dhe përparimin e siguron përmes reflektimit të sinqertë dhe të thellë të arsyeve të humbjes, kur i analizon me paanshmëri dështimet dhe gabimet dhe kur e korrigjon kursin e lundrimit drejt një qëllimi madhor si mirëqenia e një shoqërie dhe stabiliteti dhe zhvillimi i një shteti dhe sistemi politik.
Humbja e Petrit Vasilit për postin e Kryetarit të LSI, për faktin se nuk doli partia e parë, nuk bazohet në parimin e qasjes së dinjitetshme ndaj humbjes dhe as reflektimit të arsyes se pse u humben zgjedhjet. Petrit Vasili ishte personazh transitor i afërt me familjen Meta. Investimi i madh i Ilirit dhe Monikës ne LSI, nuk besoj se i besohet një njeriu të mirë siç ishte Vasili. Ai është vetëm njeri i mirë. Nuk është lider dhe nuk është për atë punë.
Nëse duhet gjetur humbësi i këtyre zgjedhjeve atëherë ai ka emër tjetër. Zgjedhjet humbën nga ish-Kryetari i LSI, zoti Ilir Meta.
Por kjo humbje e tij – ishte fitorja më e madhe LSI që prej kur është formuar. Dhe fitorja ka bazën tek elektorati i djathtë.
Elektorati i djathtë i shoqërisë shqiptare duket se ka patur pritshmëri për një zhvillim më të shpejtë të vendit.
Partia Demokratike e ka neglizhuar këtë pritshmëri dhe s’ka bërë shumë në eliminimin e shqetësimeve. Kjo e shpjegon edhe dështimin në bastionet e së djathtës. Shumë prej tyre u ndjenë të neglizhuar apo të lënë në baltë. Këtë situatë e ka shfrytëzuar sidomos LSI-ja, për ta rritur numrin e votave. Këto janë arsyet e kësaj rrjedhjeje të elektoratit të djathtë drejt LSI-së.
Ku është Monika në këtë histori? Gjatë kësaj periudhe Lulzim Basha dhe lufta e tij e vakët kundër Edi Ramës, tërthorazi i dha rëndësi dhe faktorizoi LSI dhe Ilir Metën, duke e fuqizuar në opinion imazhin e saj si forcë vendimtare kingmaker-e që do të përcaktonte fatin e fituesit të zgjedhjeve edhe këtë vit, gjë që nuk ndodhi si një “profeci e realizuar”. PD e ndihmoi fuqizimin e LSI-së, sidomos në Jug të Shqipërisë duke i dhënë hapësirë politike për të gjithë ata që dëshironin një punë në shtet.
Tash kjo histori ka përfunduar.
Monika dhe Iliri do të kenë të vështira dy rrugë:
E para ka të bëjë me rolin e opozitës. Kush do ta fitojë primatin e betejës opozitare. Besoj se tashmë dihet që PS dhe PD po angazhohen ta dobësojnë LSI-në deri në atë pikë sa të bëjnë të panevojshme jetën e saj politike. Ose të jetë aq e margjinalizuar sa të jetë e parrezikshme në zgjedhjet lokale. Zgjedhjet lokale do ta lënë LSI-në pa asnjë bashki.
E dyta, sjelljet e Ilirit dhe Monikës do të jenë të kufizuara në politikë për shkak se Ilir Meta do të jetë në lëkurën e Presidentit.
Zgjedhjet lokale do ta përcaktojnë edhe fatin e Ilir Metës. A do të mundet ai të shohë LSI-në të pafuqishme dhe në shkatërrim e sipër? A do të japë Iliri dorëheqje nga Presidenca dhe do t’i kthehet LSI për zgjedhjet e ardhshme politike? Këto mbetet të shihen.
Përcaktimi për Monikën si kryetare është vendim i duhur. I saktë. LSI brenda botës së saj nuk ka personalitet më dinamik se sa ajo. Monikës vetëm i duhen kontrolluar emocionet. Ka energji të shumtë dhe është burim i krijimit të gjeneratave të LSI. Si personalitet dhe karakter është e kundërta e Ilirit në politikëbërje.
Një bashkëpunim me PD-në në opozitë do të ishte një mundësi për forcimin e saj dhe hedhje e themeleve të një bashkëqeverisjeje me PD-në në mandatin e ardhshëm. E shihni të mundshëm këtë opsion?
Angazhimi i PD-së dhe LSI në fillim do të jetë armiqësor. PD në të ardhmen duhet të ketë për prioritet kthimin e besimit te shtresa të zhgënjyera me PD-në. Për gjetjen e strategjisë së kthimit të besimit te PD-ja dhe e djathta, duhet të bëhet elaborat i veçantë i cili nuk do të ishte vetëm demagogjik por rezultat i një procesi të dialogut të sinqertë me të pakënaqurit dhe nëse nuk duhet që PD t’i përsërisë gabimet që çuan deri te zhgënjimi i elektoratit në radhë të parë. E fituesja më e madhe e elektoratit të djathtë është LSI.
Duke qene e tillë, PD ka tri beteja brenda vetes:
Një: Veten e saj;
Dy: beteja do të jetë e përqendruar me LSI-në;
Tre: E pastaj me PS;
Dhe e fundit do të jetë një mundësi tjetër; bashkërendimi PD-LSI kundër PS. Nëse mund të ndodhë.
Sot LSI drejtohet nga Monika Kryemadhi, e cila është bashkëshorte e presidentit të Shqipërisë Ilir Meta. Pritet të kthehet ky fakt në një problematikë pas 24 korrikut.. sepse presidenti mund të përballet me një situatë, ku mund t’i duhet të marrë vendime të rëndësishme e që mund të kenë lidhje me LSI-në, atje ku kryetare është bashkëshortja e tij….?
Presidenti Ilir Meta nuk mund ta mohojë bashkëshorten politikane. Ai duhet ta respektojë Kushtetutën. Iliri ka afinitet të bëjë politiken e kujdesshme në formë. Por kam përshtypjen që do ketë përplasje ndërmjet këtyre dy energjive politike. Iliri dhe Monika do të kenë ditë të vështira politike.
