Partia Demokratike vijon të mbajë gjallë imazhin e saj publik si një parti e dhunshme dhe shumë larg të qënit një forcë politike. Mjafton të shikosh serinë e saj të protestave, për të kuptuar degradimin e koncepteve politike brenda partisë më të madhe të opozitës. Gjuha e forcës, e dhunës, e shantazhit, e kërcënimeve deri dhe me jetë përbëjnë thelbin e saj. PD-ja gjithnjë e më shumë përbën një grupim njerëzish që më shumë përbëjnë ngjarje kronike sesa politike.
Jashtë këtij kuadri nuk ishte as protesta tek Parku. Deputetë që shajnë me nënë e me motër këdo që u del përpara, grupe njerëzish të mbledhur lart e poshtë që s’kanë asnjë lidhje me Tiranën, deputetë të armatosur, ish ministër rendi që dhunon haptazi policinë, ish drejtues të bashkisë së Tiranës që nuk lenë gazetarë pa kërcënuar me jetë, dhunë e verbër, që thjeshtë përforcon imazhin e kësaj force politike si një sekt dhe aspak si parti politike. Në vijim të kësaj logjike është edhe fjalori i kryetarit të PD-së, Lulzim Basha, një njeri i shkolluar në perëndim, por që është shndërruar në mbrojtës të një grupi deputetësh që për nga niveli janë dhe më poshtë se halabakët.
Një kryetar partie që përfundon në polici për të liruar qoftë dhe me dhunë një grup vandalësh që vetëm me politikën s’kanë të bëjnë. Basha do të hyjë në histori si kryetari i një partie të madhe opozitare që shkon në komisariate policie për të liruar vandalët. Një mjerim i vërtetë për imazhin e tij, po të kesh parasysh se ka qenë edhe ministër rendi. Me vajtjen e tij në Drejtorinë e Policis së Tiranës thjeshtë na bëri të qartë se më shumë se një politikan përpiqet të jetë shefi i një grupi vandalësh, të cilët kërkon ti shpëtojë me çdo kusht nga ndëshkimi ligjor.
Në fakt ajo që na trishton më shumë në këtë panoramë nuk janë aktet e dhunshme të disa deputetëve të PD-së, por pafuqia për t’i ndëshkuar ligjërisht ata ashtu siç e meritojnë. Një pjesë e tyre janë thjeshtë një grup vandalësh. Këtë na e kanë dëshmuar edhe në Kuvend. Ndaj Basha është tashmë shumë larg të qënit kryetar i një force politike. Përpiqet të jetë thjeshtë shefi i tyre.
Armando Meta
