Mbrëmja e 9 gushtit 1987, duke u gdhirë data 10, do të shënonte një prej ngjarjeve më të bujshme, në Shqipërinë e diktaturës, arratisjen e dy familjeve me 17 anëtarë, duke kaluar kufirin në Vermosh. Ishte një prej rasteve të rralla kur realizohej me sukses një arratisje kaq masive. Iniciatori dhe ideuesi i kësaj arratisje Gjiovalin Vushaj ka dëshmuar për ‘Dosjen K’, gjithë detajet e kësaj arratisjeje, shkaqet që e i detyruan për ta ndërmarrin këtë hap dhe çfarë ndodhi me ta menjëherë sapo kaluan në tokën jugosllave, gjyqi që ju bë 17 anëtarëve të dy familjeve të arratisura në ish Jugosllavi, dhe ditët e burgut në Beograd.
Ndërkohë në Tiranë, arratisja kishte shkaktuar alarm, në kupolën e lartë të regjimit. Një telefonatë në Komitetin Qendror, kishte ndezur sinjalin e alarmit. Dita e 10 gushtit 1987, ishte një ditë që do ta mbanin mend gjatë sidomos krerët e Ministrisë së Brendshme dhe gjithë strukturat e tjera nën varësi. Do të jepnin llogari për arratisjen që kishte ndodhur mu nën hundët e ushtarëve të armatosur…
Ndryshe nga herët e tjera që priteshin raportet nga Dega e Punëve të Brendshme, komanda e Kufirit e Drejtoria e Sigurimit të Shtetit, u urdhërua të shkonin menjëherë në vendin e ngjarjes. Po ashtu edhe drejtuesit e Degës së Punëve të Brendshme të Shkodrës dhe sekretari i parë i Komitetit të Partisë së rrethit, Xhemal Dymylja.
Ndërkohë, në tokën jugosllave për dy familjet shqiptare do të vijonin andrrallat. I priste një gjyq fillimisht e mandej disa javë në burgun e Beogradit, derisa aventura e tyre e arratisjes të përfundonte në Amerikë.
Kjo është pjesa e dytë e historisë së kësaj arratisjeje të bujshme të gushtit të 1987, me rrëfimin ekskluziv të Gjovalin Vushajt duke i bashkangjitur edhe dokumentet arkivore të Ministrisë së Brendshme.
Arratisja e 17 anëtarëve të dy familjeve që alarmoi Ramiz Alinë
Mbrëmja e 9 gushtit 1987, duke u gdhirë data 10, do të shënonte një prej ngjarjeve më të bujshme, në Shqipërinë e diktaturës, ngjarje që do ta trondiste nga themelet kupolën udhëheqëse të regjimit komunist.
Dy familje me plot 17 anëtarë, mes tyre edhe foshnja, do të arratiseshin dhe do të kalonin kufirin me Malin e Zi, duke i shpëtuar rojave të armatosura të kufirit shqiptar. Pas daljes në tokën jugosllave ata do të jepnin një intervistë në televizionin e Titogradit, intervistë që do të shihej nga shumë familje shqiptare, që ndiqnin fshehurazi kanalet jugosllave përmes antenave ilegale.
Kjo ngjarje e bujshme kishte shqetësuar në maksimum udhëheqjen komuniste. Dokumentet arkivore zbulojnë se të nesërmen e arratisjes, me urgjencë, do të udhëtonte me helikopter, në vendin e ngjarjes vetë ministri i Brendshëm Hekuran Isai. Ishte një nga rastet e rralla, kur realizohej një arratisje e tillë me një grup kaq masiv. (Shqiptarja.com)
