Një analizë e publikuar së fundmi nga “Forbes” vlerëson se presidenti rus Vladimir Putin po përballet me një kombinim sfidash ushtarake, ekonomike dhe politike, të cilat sipas autorit mund të dobësojnë ndjeshëm pozitën e tij në vitet e ardhshme.
Analiza argumenton se zhvillimet në luftën në Ukrainë, pakënaqësia në rritje brenda Rusisë dhe presioni mbi elitat politike mund të krijojnë kushte për një krizë të brendshme në Kremlin.
Sipas autorit, sulmet e vazhdueshme me dronë nga Ukraina ndaj objektivave ushtarake dhe infrastrukturës energjetike në Krime kanë vështirësuar furnizimin me karburant të gadishullit.
Thuhet se, për shkak të dëmtimit të rrugëve të furnizimit, ura e Kerçit mbetet korridori kryesor logjistik për forcat ruse dhe për këtë arsye konsiderohet një objektiv me rëndësi strategjike. Autori pretendon, duke iu referuar burimeve që nuk mund të verifikohen në mënyrë të pavarur, se ekziston mundësia e një sulmi të ri ndaj kësaj ure.
Analiza argumenton se, përtej zhvillimeve në fushën e betejës, ndikim të madh ka edhe perceptimi publik i luftës. Sipas autorit, sulmet e përsëritura në territorin rus dhe dëmtimi i infrastrukturës ushtarake e civile po ndikojnë në imazhin e Kremlinit dhe po vënë në pikëpyetje aftësinë e udhëheqjes për të garantuar sigurinë e vendit.
Një pjesë e analizës fokusohet edhe te shenjat e pakënaqësisë brenda Rusisë. Si shembull përmendet rasti i blogerit ushtarak Aleksandr Lunin, i cili publikoi video kritike ndaj situatës në ushtri dhe kërkoi që presidenti Putin të dëgjonte shqetësimet e ushtarakëve. Sipas autorit, pas publikimit të këtyre videove, Lunin u arrestua, ndërsa në rrjetet sociale qarkulluan edhe pamje të ushtarëve që shpreheshin kundër komandantëve të tyre.
Në analizë përmenden gjithashtu raportime për pakënaqësi të qytetarëve lidhur me mobilizimin ushtarak, mungesat e karburantit në disa rajone dhe pasojat ekonomike të luftës. Autori argumenton se këta faktorë mund të rrisin presionin mbi autoritetet ruse dhe të ndikojnë në mbështetjen publike për luftën.
Një tjetër element që trajtohet është qëndrimi i elitave politike dhe strukturave të sigurisë. Sipas analizës, nëse lufta vazhdon të sjellë kosto të larta ushtarake dhe ekonomike, zyrtarë të lartë dhe figura me ndikim mund të fillojnë të mendojnë për një tranzicion të mundshëm të pushtetit për të mbrojtur interesat e tyre.
Autori bën gjithashtu krahasime historike me ndryshimet politike që pasuan Luftën e Parë Botërore dhe luftën sovjetike në Afganistan, duke argumentuar se konfliktet e gjata ushtarake kanë shkaktuar edhe më parë transformime të mëdha në udhëheqjen e Rusisë. Megjithatë, analiza nuk paraqet prova që një skenar i ngjashëm është i pashmangshëm në rrethanat aktuale.
Në pjesën përfundimtare paraqiten disa skenarë të mundshëm për zhvillimet politike në Rusi, duke përfshirë një tranzicion të kontrolluar të pushtetit, përplasje mes elitave ose një krizë më të gjerë institucionale. Autori argumenton se zhvillime të tilla mund të ndikohen nga intensifikimi i sulmeve ukrainase, tensionet e brendshme ose ndryshime në qëndrimin e Kinës ndaj Moskës.
Megjithatë, këto mbeten vlerësime dhe parashikime të autorit. Nuk ka konfirmime zyrtare apo prova të pavarura që mbështesin pretendimin se një ndryshim i afërt i pushtetit në Rusi është i pashmangshëm ose se presidenti Vladimir Putin do të largohet nga pushteti brenda një afati të caktuar.
