Nga Guido Olimpio, Corriere della Sera

Pas rindërtimit të lëvizjeve të tij, FBI po kombinon kërkimet në profilin e njëzet vjeçarit me hetimet mbi atë që i parapriu sulmit ndaj Donald Trump. Po hetohen edhe thirrjet e familjes në polici

Thomas Crooks mbetet një enigmë. Është si një guaskë e mbyllur që hetuesit përpiqen ta hapin duke kërkuar për të çarën më të vogël. Hulumtimi në profilin e tij u kryqëzua me hetimet mbi atë që i parapriu sulmit ndaj Donald Trump.

Arma

FBI, pasi ka rikonstruktuar pjesën më të madhe të lëvizjeve të njëzetvjeçarit, duhet të zbulojë se si arriti të futte pushkën në një zonë (teorikisht) të monitoruar, me një postbllok të pajisur me detektorë metali. A gjeti vrasësi një mënyrë për ta lënë të kalonte pa e vënë re? Megjithatë, sipas një versioni, oficerët lokalë e ndaluan atë kur zbuluan se ai kishte një matës të distancës. Vetëm për ta lënë atë të shkojë. Ndoshta, në atë moment, ai nuk kishte AR 15 që kishte marrë hua nga babai i tij. A e “ndihmoi” fluksi i turmës të kalonte përmes filtrit?

Një hipotezë e dytë pune është se ai e kishte fshehur më parë pushkën, duke përfituar nga disa qoshe mes magazinës. Megjithatë, nuk e dimë se kur zona ka qenë e “mbyllur” për publikun dhe as nëse ka pasur patrullë nga njësitë e qenve në fazën para tubimit.

Zbulimi

Ngjarja me Trump u njoftua publikisht më 3 korrik dhe më 7 korrik,  Crooks ishte në zonën e mitingut: hetuesit e konstatuan këtë bazuar në gjurmimin pas vdekjes, së një prej dy celularëve të tij. Vrasësi bëri një inspektim një ditë përpara ekipit të Shërbimit Sekret të dërguar përpara për të planifikuar perimetrin së bashku me autoritetet e qarkut. Ai lëvizi në kohë. Kur kishte nisur të “mendojë” për sulmin?

Më pas e dimë se Thomas u shfaq në zonë herët në ditën X, u soll përreth, u largua dhe më pas u kthye pasdite. Aq sa është vënë re nga policia dhe shfaqet në një video të regjistruar me celular nga një spektator. Eci pranë hangarit ku nuk kishte asgjë në dorë.

Familja

Babai dhe nëna e tij janë njerëzit me të cilët ai ndau më shumë kohë në këto vite vetmie të dukshme. NëAty është edhe motra e tij por ajo jeton diku tjetër. Prindërit kanë probleme shëndetësore, rrallë kush i ka parë jashtë shtëpisë, një i afërm tha se nuk kishin kontakt prej kohësh sepse ishin të “rezervuar”. A kanë perceptuar ndonjëherë anomali? Jo vetëm si familjarë por edhe në cilësinë profesionale pasi babai është ekspert në sjellje. Federatat, me siguri, kanë shumë pyetje për të bërë. Teoria, e paraqitur nga një i njohur, për çrregullimet e rënda mendore të vrasësit mbetet pezull.

Në kronologji – ende e paplotë – ka një moment interesant, telefonata që Crooks bëjnë në polici kur nuk kanë më lajme për Thomas. Kur ndodhi? Fillimisht u tha se ata kanë telefonuar mbrëmjen e së shtunës vonë, pas sulmit dhe nuk kanë qenë në dijeni për përfshirjen e djalit të tyre. Dje, një version i ri parashikon thirrjen telefonike. Do të kishte ndodhur para të shtënave. Fatkeqësisht po flasim për thashetheme dhe jo të dhëna zyrtare.

Kërcënimet

Një ish-shoku i shkollës, Vincent Taormina, zbuloi një episod që ndodhi pesë vjet më parë. Në një bisedë të brendshme në institut, u postuan kërcënime për masakër dhe, sipas shumë njerëzve, ato ishin bërë nga disa studentë, një grup i vogël në të cilin bënte pjesë edhe Thomas. Episodi nuk pati pasoja, u trajtua si një shaka e keqe. Jemi sërish në një situatë të përsëritur në ngjarjet e gjuajtësve në masë me një “realitet” të dyfishtë të protagonistëve. Disa i bënë të ditur qëllimet e tyre dhe nuk u morën seriozisht. Të tjerët u konsideruan të paaftë për të bërë dëm.

FBI, edhe nëse ka kaluar pak kohë, do ta rishikojë atë incident të largët për të kuptuar nëse ishte vërtet një sinjal i nënvlerësuar. Me një shënim: ka një ortek rastesh alarmi, me kërcënime pak a shumë të bazuara, për shkollat ​​amerikane, situata të cilat për fat të mirë nuk kanë rezultuar me gjakderdhje.