Ndërsa mijëra emigrantë marokenë që hynë në Ceuta po kthehen me shpejtësi në Marok, mbetet ende e paqartë pse autoritetet marokene lejuan fillimisht kalimin masiv drejt enklavës spanjolle dhe më pas rikthimin e tyre pa pengesa.
Kjo situatë ka nxitur spekulime se kriza mund të lidhet edhe me pretendimet e vjetra territoriale të Rabatit ndaj Ceutës dhe Melillës.
Portali maroken Le360 e konsideroi praninë spanjolle në Ceuta dhe Melilla një “anomali”, ndërsa në Hespress, Yahya Yahya, kreu i Komitetit Kombëtar për Riintegrimin e Dy Enklavave, deklaroi se mënyra si autoritetet spanjolle menaxhuan krizën tregoi “brishtësinë e pranisë së Spanjës në rajon”.
Debati është ushqyer edhe nga deklarata të figurave pranë lëvizjes “Make America Great Again” (MAGA) në Shtetet e Bashkuara. Në muajin mars, analisti Michael Rubin propozoi që administrata amerikane të njihte Ceutën dhe Melillën si territore marokene, madje duke sugjeruar organizimin e një “vale të gjelbër” me mijëra persona që do të hynin në Ceuta.
Një muaj më vonë, kongresmeni republikan Mario Diaz-Balart deklaroi se dy enklavat ndodhen në territorin gjeografik të Marokut dhe se e ardhmja e tyre duhet të përcaktohet përmes negociatave mes aleatëve.
Ndërkohë, një raport i Institutit Spanjoll për Studime Strategjike paralajmëroi se presioni ushtarak i Marokut në jug të Gjibraltarit është tashmë një realitet dhe kërkoi hartimin e një plani të posaçëm mbrojtës për Ceutën dhe Melillën.
Edhe pse që prej vitit 2022 Madridi ka përmirësuar marrëdhëniet me Rabatin, duke mbështetur planin maroken të autonomisë për Saharanë Perëndimore, analistët vërejnë se Spanja nuk ka marrë garanci të qarta për statusin dhe sigurinë e dy eksklavave të saj në Afrikën Veriore.
