• Kontakt
  • Kreu
  • Rreth Nesh
Sunday, November 8, 2026
  • Login
Javanews
  • Politikë
  • Kronikë
  • Ekonomi
  • Bota
  • Sport
  • Kulturë
  • Opinion
  • Tendencë
  • Të tjera
    • Media në Tranzicion
    • Kosova
    • Editorial
    • Kuriozitete
    • Teknologji
    • Sociale
    • Horoskopi
    • Dossier
    • Shëndetesi
No Result
View All Result
Javanews
Home Bota

A po e gjen politika sërish qendrën e saj të gravitetit?

by S T
19/07/2024 21:20
Shperndaj ne FacebookShperndaj ne Twitter

Nga Barbara Stefanelli, Corriere della Sera

Tony Blair i shkroi, në një letër kryeministrit të ri britanik Keir Starmer pas triumfit të Laburistëve, ku thoshte se qendra nuk është moçali në të cilin zhyten idealet, por hapësira ku gjenden zgjidhjet për të qeverisur vendet. Zgjidhje të frymëzuara nga sensi i përbashkët – sens i përbashkët që mund të jetë radikal, inovativ, apo i guximshëm. Dhe gjithashtu e pakëndshme, veçanërisht në një sezon në të cilin Ylli Polar i konsensusit shkëlqen në qiellin e konflikteve të acaruara, të bërtitura, pa shtigje dhe nuanca. Siç shkroi filozofi Avishai Margalit, nuk do të jenë fitoret apo edhe humbjet ato që përcaktojnë kush jemi ne (shtetet), ajo që do të ketë rëndësi, është cilësia e kompromiseve që arrijmë me kalimin e kohës ( On Compromise and Rotten Compromises, 2010).

Ky mund të jetë mësimi (reformist) me të cilin përfundon një sezon i jashtëzakonshëm elektoral për Europën. Së pari vota për rinovimin e Parlamentit të Strasburgut, me avancimin e së djathtës dhe megjithatë mbajtjen e shumicës (popullore, socialistë, liberalë). Më pas ai që përmbysi balancën e pushtetit në Mbretërinë e Bashkuar, duke i dhënë fund ciklit të gjatë të konservatorëve. Së fundi, hapi më i bujshëm: dy raundet e zgjedhjeve legjislative franceze, të cilat panë një koalicion shumë të gjerë – nga rebelët e majtë deri te të moderuarit e Macron që lëvizën si një pengesë për kërcënimin e Lepenizmit, i konsideruar i pashmangshëm në Kullën e Babelit nga anketuesit dhe analistët.

Pranverë-verë 2024, pra, një kohë për rrezik dhe reflektim. Filloi me liderin konservator anglez Rishi Sunak, i cili në fund të majit, pa ombrellë në shiun e rrëmbyeshëm, njoftoi shpalljen e zgjedhjeve më 4 korrik, më herët se sa pritej në vjeshtë. “Mund të laget i vetëm”, ​​ishte titulli i një gazete të nesërmen, duke luajtur në skenën e kryeministrit të njomur dhe me parashikimin e një të ardhmeje më të lagësht sesa të ndritshme për frontin konservator. Menjëherë pas kësaj, më 9 qershor, fjalimi i Presidentit Macron në kanalet e unifikuara: është më mirë të pyesim veten menjëherë dhe të votojmë, duke pasur parasysh favorin e shprehur për fuqizimin e Marine LePen dhe Joseph Bardella në zgjedhjet evropiane, le të shohim nëse populli francez e konfirmon këtë kthim djathtas.

Basti i dyfishtë, në dy vende që kanë përcaktuar gjithmonë historinë kontinentale, pati rezultate të kundërta. Sunak mezi mbajti një vend në Parlament, por dha dorëheqjen nga të gjitha pozicionet, duke e lënë fushën e hapur për ekipin e Starmer, në gjendje të merrte 63% të vendeve me 34% të votave në vazhdën e sistemit unik. Në vend të kësaj, Macron dëshmoi, midis një raundi në tjetrin, kolapsin e favoreve për tandemin LePen-Bardella falë një sistemi efektiv të qëndresës që bashkoi njerëzit e tij të Ansamble me drejtuesit “asnjëherë të nënshtruar” të Frontit Popullor. Tani mund të diskutojmë gjatë për sistemet zgjedhore, në këtë epokë të fragmentimit të brendshëm të demokracive: çfarë garanton qeverisjen? Cila në vend të kësaj garanton më shumë respekt për zërat e pasigurt strukturor dhe të thyer të elektoratit?

Ndërkohë, ne mund të fokusohemi në tre pika. E para: pjesëmarrja, e cila ka qenë në rënie kronike që nga vitet ’70 dhe ’80, ka ndryshuar rrjedhën, duke treguar se kur krahasimi është i qartë, madje transparent, dëshira për pjesëmarrje ringjallet. Trupi zgjedhor lëviz, kërkon të ndikojë në rezultatin përfundimtar dhe ia del. Ringjallja e një perimetri vlerash/interesash të përbashkëta në krahasim me rrjetin e zjarrtë të disqeve individuale të nisura në vija të drejta të destinuara të mos takohen kurrë.

E dyta: Evropa nuk ka vdekur fare. Në Britaninë e Madhe tashmë po diskutohen kushtet e afrimit pas vitesh rraskapitjeje në negociata dhe protokollet e ndarjes. Në Francë, vetë ideja e një Frexit – duke pasur parasysh vështirësitë e trishtueshme të Brexit – është zhdukur gjithashtu nga tryezat sovraniste.

E treta: Starmer, i cili ishte avokat deri në fillim të të 50-ave, ka të drejtë, misioni tani është të rindërtojë besimin në politikë. Pra, në mundësinë dhe kapacitetin e demokracive për të riparuar, riaktivizuar dhe reformuar sistemet e mbytura nga ndryshimet globale dhe të prera nga gërshërët e ekonomisë.

Në të djathtë, është koha të pranojmë se Patriotët nacionalistë po marshojnë vetëm në vend, edhe nëse kapiteni Orbán lëvizi në befasi – pothuajse si një Blitzkrieg – përgjatë rrugës Budapest, Moskë, Pekin. Në të majtë, forcat reformiste duhet të ekspozohen – me liderë premtues si Raphaël Glucksmann – për të dërguar flamujt maksimalistë që kanë zbukuruar llogoret për 30 vjet në vend që të tregojnë një rrugë të qëndrueshme për në papafingo.

Tony Blair i shkroi, në një letër kryeministrit të ri britanik Keir Starmer pas triumfit të Laburistëve, ku thoshte se qendra nuk është moçali në të cilin zhyten idealet, por hapësira ku gjenden zgjidhjet për të qeverisur vendet. Zgjidhje të frymëzuara nga sensi i përbashkët – sens i përbashkët që mund të jetë radikal, inovativ, apo i guximshëm. Dhe gjithashtu e pakëndshme, veçanërisht në një sezon në të cilin Ylli Polar i konsensusit shkëlqen në qiellin e konflikteve të acaruara, të bërtitura, pa shtigje dhe nuanca. Siç shkroi filozofi Avishai Margalit, nuk do të jenë fitoret apo edhe humbjet ato që përcaktojnë kush jemi ne (shtetet), ajo që do të ketë rëndësi, është cilësia e kompromiseve që arrijmë me kalimin e kohës ( On Compromise and Rotten Compromises, 2010).

Ky mund të jetë mësimi (reformist) me të cilin përfundon një sezon i jashtëzakonshëm elektoral për Europën. Së pari vota për rinovimin e Parlamentit të Strasburgut, me avancimin e së djathtës dhe megjithatë mbajtjen e shumicës (popullore, socialistë, liberalë). Më pas ai që përmbysi balancën e pushtetit në Mbretërinë e Bashkuar, duke i dhënë fund ciklit të gjatë të konservatorëve. Së fundi, hapi më i bujshëm: dy raundet e zgjedhjeve legjislative franceze, të cilat panë një koalicion shumë të gjerë – nga rebelët e majtë deri te të moderuarit e Macron që lëvizën si një pengesë për kërcënimin e Lepenizmit, i konsideruar i pashmangshëm në Kullën e Babelit nga anketuesit dhe analistët.

Pranverë-verë 2024, pra, një kohë për rrezik dhe reflektim. Filloi me liderin konservator anglez Rishi Sunak, i cili në fund të majit, pa ombrellë në shiun e rrëmbyeshëm, njoftoi shpalljen e zgjedhjeve më 4 korrik, më herët se sa pritej në vjeshtë. “Mund të laget i vetëm”, ​​ishte titulli i një gazete të nesërmen, duke luajtur në skenën e kryeministrit të njomur dhe me parashikimin e një të ardhmeje më të lagësht sesa të ndritshme për frontin konservator. Menjëherë pas kësaj, më 9 qershor, fjalimi i Presidentit Macron në kanalet e unifikuara: është më mirë të pyesim veten menjëherë dhe të votojmë, duke pasur parasysh favorin e shprehur për fuqizimin e Marine LePen dhe Joseph Bardella në zgjedhjet evropiane, le të shohim nëse populli francez e konfirmon këtë kthim djathtas.

Basti i dyfishtë, në dy vende që kanë përcaktuar gjithmonë historinë kontinentale, pati rezultate të kundërta. Sunak mezi mbajti një vend në Parlament, por dha dorëheqjen nga të gjitha pozicionet, duke e lënë fushën e hapur për ekipin e Starmer, në gjendje të merrte 63% të vendeve me 34% të votave në vazhdën e sistemit unik. Në vend të kësaj, Macron dëshmoi, midis një raundi në tjetrin, kolapsin e favoreve për tandemin LePen-Bardella falë një sistemi efektiv të qëndresës që bashkoi njerëzit e tij të Ansamble me drejtuesit “asnjëherë të nënshtruar” të Frontit Popullor. Tani mund të diskutojmë gjatë për sistemet zgjedhore, në këtë epokë të fragmentimit të brendshëm të demokracive: çfarë garanton qeverisjen? Cila në vend të kësaj garanton më shumë respekt për zërat e pasigurt strukturor dhe të thyer të elektoratit?

Ndërkohë, ne mund të fokusohemi në tre pika. E para: pjesëmarrja, e cila ka qenë në rënie kronike që nga vitet ’70 dhe ’80, ka ndryshuar rrjedhën, duke treguar se kur krahasimi është i qartë, madje transparent, dëshira për pjesëmarrje ringjallet. Trupi zgjedhor lëviz, kërkon të ndikojë në rezultatin përfundimtar dhe ia del. Ringjallja e një perimetri vlerash/interesash të përbashkëta në krahasim me rrjetin e zjarrtë të disqeve individuale të nisura në vija të drejta të destinuara të mos takohen kurrë.

E dyta: Evropa nuk ka vdekur fare. Në Britaninë e Madhe tashmë po diskutohen kushtet e afrimit pas vitesh rraskapitjeje në negociata dhe protokollet e ndarjes. Në Francë, vetë ideja e një Frexit – duke pasur parasysh vështirësitë e trishtueshme të Brexit – është zhdukur gjithashtu nga tryezat sovraniste.

E treta: Starmer, i cili ishte avokat deri në fillim të të 50-ave, ka të drejtë, misioni tani është të rindërtojë besimin në politikë. Pra, në mundësinë dhe kapacitetin e demokracive për të riparuar, riaktivizuar dhe reformuar sistemet e mbytura nga ndryshimet globale dhe të prera nga gërshërët e ekonomisë.

Në të djathtë, është koha të pranojmë se Patriotët nacionalistë po marshojnë vetëm në vend, edhe nëse kapiteni Orbán lëvizi në befasi – pothuajse si një Blitzkrieg – përgjatë rrugës Budapest, Moskë, Pekin. Në të majtë, forcat reformiste duhet të ekspozohen – me liderë premtues si Raphaël Glucksmann – për të dërguar flamujt maksimalistë që kanë zbukuruar llogoret për 30 vjet në vend që të tregojnë një rrugë të qëndrueshme për në papafingo.

Next Post
Presidentja e re e quajti vendin e saj “Maqedoni”, reagon DASH: SHBA mbetet e vendosur për marrëveshjen e Prespës

Perëndimi po braktis Kievin? Pas Gjermanisë vjen paralajmërimi edhe nga SHBA: Mund të mos i ofrojmë më ndihmë Ukrainës

Leave a Reply Cancel reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

TË FUNDIT

Drejtuesit politik të PS, Andoni: PD në Fier e ka të vështirë! Me kandidimin jashtë liste, Rama i dha një mësim opozitës

Etnografia absurde e komunikimit Rama-Berisha?!

November 7, 2026
Sherr mes dy grupeve në Vlorë, policia qëllon me armë në ajër për të ndaluar një prej tyre! Shoqërohen të gjithë në Komisariat, s’ka të lënduar

Sherr mes dy grupeve në Vlorë, policia qëllon me armë në ajër për të ndaluar një prej tyre! Shoqërohen të gjithë në Komisariat, s’ka të lënduar

November 7, 2026
Një skandal dhe kapërcim shumë i madh ligjor, etik dhe deantologjik nga prokurorët Dado dhe Dumani

Pa popull me vete dhe shih si zihen…

November 7, 2026
“Të bashkohemi pavarësisht kundërshtive”- Berisha thirrje partive opozitare: E keqja e ka emrin Rama! Studentët dhe qytetarët…

“Të bashkohemi pavarësisht kundërshtive”- Berisha thirrje partive opozitare: E keqja e ka emrin Rama! Studentët dhe qytetarët…

November 7, 2026
“Pesë persona në spital, u tremba se…”- Zjarri në Lezhë, administratori i pallatit: Flakët nisën nga kati i parë, zjarrfikësit erdhën në kohë!

“Pesë persona në spital, u tremba se…”- Zjarri në Lezhë, administratori i pallatit: Flakët nisën nga kati i parë, zjarrfikësit erdhën në kohë!

November 7, 2026
“Nuk ka krim më të shëmtuar, e la vendin pa opozitë”- Avokati Beqiri: Berisha po saboton hyrjen e Shqipërisë në BE!

“Nuk ka krim më të shëmtuar, e la vendin pa opozitë”- Avokati Beqiri: Berisha po saboton hyrjen e Shqipërisë në BE!

November 7, 2026
Superliga/ Tirana fitore në “frymën e fundit” ndaj Teutës!

Superliga/ Tirana fitore në “frymën e fundit” ndaj Teutës!

November 7, 2026
“PD është kthyer në sekt berishian”- Meçe: Nuk mbledh dot as 500 vetë për të protestuar! Agjentura ruse pas dhunës në shesh

“PD është kthyer në sekt berishian”- Meçe: Nuk mbledh dot as 500 vetë për të protestuar! Agjentura ruse pas dhunës në shesh

November 7, 2026
“Islami radikal po copëton Evropën”- Netanyahu sulmon partitë arabe: Një qeveri e varur nga mbështetësit e terrorizmit do shkatërrojë Izraelin

“Islami radikal po copëton Evropën”- Netanyahu sulmon partitë arabe: Një qeveri e varur nga mbështetësit e terrorizmit do shkatërrojë Izraelin

November 7, 2026
“Mbetet krenari”- U la jashtë listës së Kombëtares, reagon Anis Mehmeti: Dua të sqaroj disa gjëra të pavërteta!

“Mbetet krenari”- U la jashtë listës së Kombëtares, reagon Anis Mehmeti: Dua të sqaroj disa gjëra të pavërteta!

November 7, 2026
  • Adresa: Rruga “Mihal Popi”, Pallatet 1 Maji, Shkalla 26, Apartamenti 5, Tiranë
  • Email: javanews.al@gmail.com
  • Kontakt
  • Kreu
  • Rreth Nesh

© 2025 JAVA NEWS - Të drejtat mbi përmbajtjen mbrohen sipas etikës profesionale dhe ligjeve të Republikës së Shqipërisë.

No Result
View All Result
  • Politikë
  • Kronikë
  • Ekonomi
  • Bota
  • Sport
  • Kulturë
  • Opinion
  • Tendencë
  • Të tjera
    • Media në Tranzicion
    • Kosova
    • Editorial
    • Kuriozitete
    • Teknologji
    • Sociale
    • Horoskopi
    • Dossier
    • Shëndetesi

© 2025 JAVA NEWS - Të drejtat mbi përmbajtjen mbrohen sipas etikës profesionale dhe ligjeve të Republikës së Shqipërisë.

Welcome Back!

Login to your account below

Forgotten Password?

Retrieve your password

Please enter your username or email address to reset your password.

Log In