A ka patur vërtetë “front opozitar” në Shqipëri?

Nga Artur Ajazi

Ndoshta ka ardhur tamam koha, të pyesim vehten dhe të tjerët, “A ka patur dhe a ka vërtetë front opozitar në Shqipëri”? Kjo për faktin sepse nuk duket  gjëkundi dhe ajo që quhet “aleanca opozitare” edhe pse zgjedhjet e reja nuk janë më shumë se 210 ditë larg, por edhe sepse e vetmja parti e cila merr “autorësinë” e amendamenteve, drafteve, bojkotimeve, ndryshimeve dhe propozimeve të reja në të gjitha proceset e deritanishme ligjore dhe zgjedhore, mbetet Partia Demokratike e Lulzim Bashës. Dhe sikur të mos mjaftonte kjo, i ndarë veçmas nga ai, në krahun tjetër dhe krejtësisht i ndryshëm në synimet e tij, ka dalë kryetari i shtetit, që bën thirrje antikushtetuese, duke dashur të jetë edhe ai “opozitar”.

Realisht në Shqipëri nuk ka ekzistuar si në vendet e tjera të Rajonit apo dhe Europë, një “front opozitar” që ti bëjë ballë dhe kundërshti qeverisjeve, por ka patur një parti të vetme (si PD)dhe një njeri i vetëm (si Berisha). Për momentin, në Shqipëri, e vetmja parti që nuk ka dëshirë të nakatoset me partiçkat e tjera (edhe pse Lulzimi thotë se janë aleatë) kur vjen momenti të cilësohet si “opozitare”, është Partia Demokratike. Në të vërtetë, ai që dikur Lulzim Basha e quante me mburrje “fronti opozitar” dhe që shpresonte se do t’ja dilte të rrëzonte Edi Ramën, sot nuk është gjë tjetër veçse një mashtrim dhe fantazëm imagjinare dhe elektorale, që po largon nga PD edhe ata, që deri para pak muajsh besonin se do tu mbetej ndonjë kockë kur të merrnin pushtetin. Fronti opozitar i Lulzimit sot, në të vërtetë  janë ata që po dërgon në rrethe, janë  emrat e rinj, që nesër do ti ketë “vota” dhe ogiçë pro tij, edhe kur të  humbë zgjedhjet. Agron Duka, Nard Ndoka, Fatmir Mediu apo dhe Monika Kryemadhi, me kohë kanë nisur të kenë kundërshtimet e tyre ndaj hapave të Lulzimit (jo vetëm nga mënyra e të bërit opozitë) lidhur me “listat e hapura”, renditjen emërore në listat e reja për deputetët e pas 25 Prillit 2021, apo dhe mënyrën se si i trajton ata, kur vjen fjala për vendimet e tryezave politike, apo në lidhje me premtimet e ndarjes së “portofoleve ministrore kur të marrin pushtetin”.

Edhe pse Lulzim Basha kërkon “koalicione parazgjedhore” apo dhe “listat e hapura”, realisht ai ka mbetur i vetmi opozitar, që edhe pse pretendon se ka “aleatë”, asnjërin prej tyre nuk  afron  dhe trajton si më parë. Në fakt Lulzim Basha përveç  asaj që ai e quan “opozitë e fortë”, nuk ka një ofertë të besueshme për shqiptarët. Sot ajo që dikur quhej “fronti opozitar” realisht ka rënë në humnerë, sepse front opozitar me Lulzim Bashën, Gaz Bardhin, Enkelejd Alibeajn, Grida Dumën, etj, nuk mund të bëhet. Ata janë “leqet” e pushtetit të Lulzimit dhe sejmenët e tij, paçka se shiten në ekrane sikur kanë “imunitet të veçantë”. Partia Demokratike e ka betejën e saj, jo me Edi Ramën, as me Partinë Socialiste, por e ka me vehten e saj, e ka me ata që kërkojnë  akoma dhe sot largimin e kryetarit saj, që e ka kthyer  atë forcë politike, në “bajrak”, pa struktura, pa rregulla, thjesht për ta përdorur si mjet për të mbajtur postin e kryetarit  dhe për të marrë pushtetin.

Ka 7 vjet e gjysëm, që çirren dhe deklarojnë se “jemi fronti  opozitar, kemi  gati  stradegjinë që do të rrëzojë Ramën”, duke dëshmuar se kanë dështuar gjithmonë  kur janë marrë  dhe kanë besuar ëndërra pushteti. Lulzim Basha gjithmonë ka besuar se do të ishte i aftë të krijonte “fronte opozitare”, ndërkohë që brënda Partisë Demokratike vetëm në 7 vitet e fundit, ka shkërrmoqur me (pa) dashje, gjithë  strukturat e asaj force politike.