Ardit Rada
Austriakja “der Standard” ka hedhur sot në faqet e saj një hamendësi se Greqia mund ta bllokojë anëtarësimin e Shqipërisë në familjen evropiane. Analiza e së përditshmes që ndjek vijën ideologjike të së majtës liberale bazohet askund tjetër veçse duke bërë një rezyme të përgjithshme të çfarëdolloj problemi që kanë dy vendet fqinje.
E thënë ndryshe, organi i shtypit në fjalë e nis analizën që prej Ligjit të Luftës që lidhet me vitin 1940 dhe e përfundon me zgjedhjen e kreut të PDIU si një nga zëvendësit e kryetarit të Kuvendit tonë.
Por a mund të kërcënojë vërtetë Greqia fqinjin e saj me anëtarësimin në BE? Dhe për më tepër, a mund të nisë ky kërcënim 5 vite përpara datës që i është dhënë Shqipërisë? Është pikërisht viti 2020 ai i cili pritet të jetë një vit ‘i shenjtë’ për shqiptarët e Republikës dhe kjo është konfirmuar nga vetë ish-ministri i Jashtëm austriak, Michael Spindelegger.
Parë në një këndvështrim të frymëzuar jo vetëm si shqiptar, por edhe si lexues i kufizuar për shkaqe të ndryshme, konkluzioni më i parë del ai se Greqia për shkak të problemeve të saj në Eurozonë e ka humbur ‘takatin’ për t’i vënë barriera vendeve fqinje, aq më tepër një anëtareje të NATO-s.
Greqia shquhet në arenën botërore si një vend konfliktual me fqinjët për shumë shkaqe që lidhen kryesisht me psikozat e politikës vendase. Kështu, Greqia nuk ka pasur asnjë minutë rehat me Turqinë, Qipron, Maqedoninë dhe Shqipërinë. Pavarësisht lajmeve të mira që vinë nga fqinji jugor sa herë që ndërrohen qeveritë atje (dhe ndërrohen shpesh) marrëdhëniet mes dy vendeve kanë mbetur pothuajse të pandryshueshme. Dhe këto lajme lidhen kryesisht me premtimet apo programet që lehtësojnë emigrantët tanë.
Austriakja në fjalë e bazon bllokimin që mund t’i bëjë Athina – Tiranë kryesisht në ngërcin që lidhet me kërkimet për naftë në detin Jon. Askush nuk e ka shpjeguar se ç’detyrim ka Shqipëria t’i përgjigjet çfarëdolloj kërkese që ka fqinji ndaj nesh, sikurse askush nuk e di se pse pikërisht kësaj Shqipërie iu deshën mbi 20 e kusur vite që të nxirrte një kryeministër i cili jo vetëm deklaroi se ‘mbi interesin kombëtar nuk pyesim asnjë kryeqytet të botës’, por në atë Serbi që ‘der Standard’ merr si një hall të hequr, deklaroi atë çka për Kosovën e kishin thënë shumë ndërkombëtarë në mes të Beogradit, por jo një shqiptar qoftë edhe nga ata që marrin pjesë në negociatat famëkeqe Serbi-Kosovë.
E vërteta që ‘der Standard’ nuk thotë është se Shqipëria nuk ka pretendime mbi politikat e brendshme të vendeve te tjera. Nuk ka dhe nuk ka patur kurrë as synime zyrtare për zgjerim territorial dhe as nuk ia ndjen fare kur grekët janë qesharakë saqë në partinë e ekstremit të djathtë “Agimi i Artë” kanë deputetë me origjinë të pastër shqiptare e me mbiemrat Arvanitas e të tjerë. Dhe janë pikërisht këto pretendime që nuk i kemi që të ngjajmë me një vend punëtorë që ashtu në të zezën e vet, përpiqet dhe nuk qahet dyerve të botës nga Azia në Amerikë.
Shqipëria është kjo: I vetmi vend në rruzullin tokësor që nga të katërt anët rrethohet nga vetja e saj; nga shqiptarët e Malit të Zi, Kosovës, Maqedonisë, qindra mijëra emigrantët në Greqi dhe përballë detit në Itali. Dhe ndërkohë që Tiranën e viziton supergruaja Angela Merkel, Aleksis Cipras e gjen shpëtimin te Putin duke negociuar sesi Athina të prodhojë kallashnikovë që të mbushë arkën.
Për varrezat e ushtarëve grekë, hatërmbetjen për Vangjelin, mustaqet e Çelos dhe çfarëdolloj sebepi tjetër, do shkruhemi sa herë Greqia ta hedhë ujin e hollë përpjetë qoftë edhe duke përdorur dritaren e komshiut për t’i qëlluar ‘hasmit’.
