Nga Alesia Balliu
Në një përpjekje të dëshpëruar për të pastruar imazhin e një njeriu të shpallur “non grata”, njerëzit pranë Sali Berishës kanë shpenzuar 6 milionë dollarë për të lobuar në SHBA. Pas këtyre pagesave, shpresohet të krijohet një perceptim i rremë, si të ishte një çështje thjesht teknike, si të mund të blihen marrëdhënie dhe të rregullohen marrëdhëniet e humbura. Por në fund të ditës, “non grata” mbetet një fakt i pamohueshëm dhe një realitet politik, sa do të mundohen të mohojnë apo ta relativizojnë ata që janë të përfshirë në këtë lojë.
Ironia e situatës është se, ndërkohë që këta po derdhin para për të ndërtuar një realitet tjetër, djali i Donald Trump ka dalë dhe ka përgënjeshtruar një lajm të shpikur nga zyra e shtypit e Partisë Demokratike. Ky përgënjeshtrim nuk është vetëm një thyerje e mitit që i ndërtuan Berishës dhe pasuesve të tij, por gjithashtu është një sinjal se përpjekjet për të mbuluar një fakt të padiskutueshëm janë të kota. Non grata është aty dhe nuk mund të zhduket me asnjë pagesë lobimi.
Për më tepër, ky është një moment i vështirë për Partinë Demokratike, e cila është e përçarë për këtë çështje. Dikur një zë i fortë që e quante Amerikën partnerin kryesor të Shqipërisë, sot shumë nga zërat e saj janë të ngërthyer në një grusht propagande që synon të ndryshojë të vërtetën e papranueshme për një pjesë të madhe të opinionit publik. Pjesa më e madhe e demokratëve po përpiqen të ruajnë një lidhje të fortë me SHBA, por disa janë tërhequr në një lojë të rrezikshme për të mbajtur frymën e Berishës në politikë, duke krijuar përçarje të brendshme.
Berisha, i cili dikur ishte një udhëheqës i besuar nga shumë demokratë, ka gënjyer ata gjatë gjithë kësaj periudhe. Ai ka manipuluar me informacionet dhe ka krijuar një narrativë të sajuar për të mbajtur mbështetje nga baza e tij. Përdorimi i lobimit të shtrenjtë dhe përpjekjet për të relativizuar vendimin “non grata” janë shembuj të qartë të këtij manipulimi, duke përdorur para dhe propagandë për të mbajtur një fasadë të falsifikuar. Ky është një mesazh i qartë për demokratët që kanë besuar se Berisha do t’i çonte ata në një të ardhme më të mirë, ndërkohë që ai po përdor çdo mundësi për të ruajtur pushtetin e tij personal.
Të gjithë ata që janë të angazhuar në këtë përpjekje të dështuar për të ndryshuar imazhin e Berishës dhe për të relativizuar “non grata”, nuk mund të fshijnë faktin se kjo është një vendim politik i rëndësishëm që ka ndikim edhe në politikën e brendshme dhe ndërkombëtare. Dhe ajo që është më e dhimbshme për ata që janë të prirur të besojnë në manovra të tilla, është se “non grata” mbetet aty, pavarësisht përpjekjeve të pasuksesshme për të sajuar analiza të reja dhe për të ndërruar çdo 24 orë argumentet.
Përpjekjet për të krijuar iluzione se ky vendim mund të rrëzohet me pagesa lobimi janë thjesht një kujtesë se shpallja “non grata” është një realitet që nuk ndryshon, dhe që sa më shumë të përpiqen të ndryshojnë këtë realitet, aq më shumë po e thellojnë krizën e besueshmërisë. E vërteta është se, as 6 milionë dollarë, as çdo fjalë e shkruar nga këshilltarë të paguar, nuk mund të fshijnë një vendim të SHBA dhe një fakt që do të mbetet në histori.
Në fund, ky është një moment për të reflektuar se politika e ndërtuar mbi trillime dhe manipulime nuk mund të fshihet kurrë. Non grata është aty, dhe kjo është një e vërtetë që nuk mund të mohohet, as me para, as me propagandë. Shqipëria nuk mund të mbijetojë në këtë lojë të kotë të mohuar, por mund të kërkojë një angazhim të sinqertë për një të ardhme më të ndritur dhe marrëdhënie të forta me partnerët ndërkombëtarë, ku Amerika mbetet një partner i pazëvendësueshëm.
