Libri ynë i parë, “Meshari”, përfundoi së shkruari si sot, në ditën e 5-të të janarit të vitit 1555, pra 462 vjet më parë ose gati 5 shekuj të shkuar.
Fjala e Zotit duhej dëgjuar dhe në gjuhën amtare, në shqipen e vjetër dhe këtë detyrë të perëndishme e përmbushi famullitari Gjon Buzuku nga Veriu i Shqipërisë. Shqiptarët kështu arritën të kenë librin e tyre liturgjik.
”Meshari” s’kish si të ishte ndryshe, veçse një përshtatje, përkthim, por aty ka dhe faqe të tëra origjinale të Buzukut prijëtar.
Koha dhe pushtimi i gjatë deshën që ky libër të harrohej dhe të humbte, por kopjen e fundit dhe të vetme e ruajti Vatikani, në Bibliotekën e vet Apostolike.
Dhe ky Libër i Shenjtë ”erdhi” në Atdhe me rastin e 100 vjetorit të shpalljes së pavarësisë së Shqipërisë dhe e themi me ngazëllim të veçantë që ishte propozim i Visar Zhitit, tashmë kreu i Ambasadës tonë pranë Selisë së Shenjtë. Shqiptarët u vunë në rradhë të gjata pranë Bibliotekës Kombëtare në Tiranë për të parë Librin e tyre të parë, pranë shpatës së Heroit tonë Kombëtar, Gjergj Kastrioti- Skënderbeu.
Ndërsa të dixhitalizuar këtë “Meshar” Papa Françesku ua dhuroi shqiptarëve në vizitën e Tij apostolike. Dhuratë e mrekullueshme!Dhe ne i rikthehemi me nderim librit tonë “stërgjysh”, aty ku nis e shkruar rruga jonë e dijes, me mundime dhe arritje.
