Për 24 vite, Fari Sakollari, punon si shitës ambulant, ku malli i vetëm që ofron është kultura nëpërmjet shitjes së librave.
Në këto 2 dekada, rutina e tij është e njëjtë, në kohë më shi, në të ftohtë apo në temperatura të larta si këto që lamë pas, ai nuk e tradhton vendin e punës për të pritur mes shumë kalimtarësh blerësin e radhës.
Vetëm me këtë shitës librash të sprovuar nuk ka nevojë për statistika. Ai e di qartë se kush janë lexuesit e interesuar.
“Brezi i dytë dhe i tretë blen. Rinia është zero. Kalon aty ku janë librat, le që nuk i kthen sytë, por mund t’i shkelë dhe me këmbë.”
Ndonëse rrugët e Tiranës tashmë janë mbushur edhe me turistë, kjo nuk e ka sjellë asnjë ndryshim për të sepse ata blejnë fare pak ose aspak, ndonëse shfaqin interes.
“Këtu ka libra italisht, frengjisht, rusisht, anglisht, polonisht dhe turistët nuk janë të interesuar.”
Por ato që i gjurmojnë më shumë këto pika të ngritura në rrugica janë koleksionuesit, të cilët gjejnë botime të rralla, si ky këtu, që i shesin më pas edhe më shtrenjtë.
“Ky është i 1700-ës, urdhëro se çfarë libri i rrallë është ky, çfarë fjalori i rrallë është ky.”
Po si bien në duart e Fari Sakollari këto tituj të veçantë?
“Pasi vdesin prindërit që kanë qenë profesorë, i marrin brezat e rinj, nusja e djali dhe i shesin për 5 Lekë.”
Për Sakollarin, njeriun që punon me librin, pesha e viteve çerekshekullore nuk kanë qenë e lehtë, por ja ka dalë të rrisë 3 fëmijët e tij, duke siguruar të ardhura sa një rrogë modeste.
