Kosova festoi 18-vjetorin e shpalljes së pavarësisë me aktivitete dhe marshime në kryeqytet. Në sheshin “Skënderbeu” në Prishtinë, mijëra qytetarë u mblodhën me flamuj kombëtarë dhe të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës (UÇK), duke kërkuar drejtësi për ish-krerët e saj që po gjykohen në Dhomat e Specializuara të Kosovës në Hagë.
Marshimit me moton “Drejtësi, jo politikë” iu bashkuan familjarë të ish-drejtuesve të UÇK-së, përfaqësues politikë nga Kosova, Shqipëria dhe vende të rajonit, si dhe presidentja Vjosa Osmani.
I ftuar në studion e emisionit “Trialog” në Radio Televizioni Shqiptar (RTSh1) nga moderatorja Alba Alishani, historiani Pëllumb Xhufi u shpreh se Kosova, pas shpalljes së shtetësisë, ka bërë përparime të dukshme.
Sipas Xhufit, vendi ka ecur përpara falë kontributit të klasës politike dhe të popullit të Kosovës, i cili në kushte të vështira ka ditur të shfrytëzojë lirinë për zhvillim ekonomik dhe në fusha të tjera. Ai e cilësoi ditën si të përzier, pasi festa e pavarësisë përkon me procesin gjyqësor ndaj ish-drejtuesve të luftës çlirimtare.
“Kosova pas shpalljes së shtetësisë është më mirë ka ecur përpara, ka mërit klasa politike, ka meritë populli i Kosovës ku në kushte të vështira ka arritur që të gjej vetveten, të shfrytëzoj lirinë që është gjë e madhe liria, për të përparuar në drejtimin ekonomik dhe drejtimet e tjera. Sot ka qenë një ditë e përzier, festohet shpallja e pavarësisë një ngjarje e madhe që festohet çdo vit por kjo qëllon me një fakt absurd, paradoksal që drejtuesit kryesore të fazës derteminuese të Kosovës, që ka qenë lufta çlirimtarë e Kosovës që është udhëhequr nga djemtë e vajzat e cila e kaloi në një fazë të re rezistencën kundër pushtuesit serb”, u shpreh historiani Xhufi.
Historiani rikujtoi se në vitin 1997, çështja kryesore në agjendën ndërkombëtare për Kosovën lidhej me marrëveshjen për arsimin mes Prishtinës dhe Beogradit, që synonte lejimin e nxënësve dhe studentëve shqiptarë në objektet shkollore.
Sipas tij, pala serbe e konsideronte çështjen e Kosovës si të brendshme të Jugosllavisë dhe refuzonte ndërkombëtarizimin e saj.
Ai theksoi se ngjarje si masakra në Prekaz dhe dalja publike e UÇK-së shënuan një kthesë drejt rezistencës së armatosur kundër pushtetit serb, proces që çoi më pas në çlirimin e Kosovës.
“Në vitin 1997 çështja kryesore që komuniteti ndërkombëtar ngrinte për Kosovën dhe që ishte në agjendën për bisedimeve midis Prishtinës dhe Beogradit ishte një marrëveshje për arsimin që të lejoheshin nxënësit e shkollave dhe studentët që të futeshin në lokalet e shkollave tek të cilat nuk lejoheshin që të bënim mësim. Kjo ishte kërkesa dhe nuk kishte kërkesa politike, pala serbe nuk pranonte implikimin e komunitetit kombëtar duke thënë se çështja Kosovës është çështje e brendshme e Jugosllavisë. Kaluan disa muaj dhe ndodhi masakra në Prekaz, ndodhi vrasja e mësuesit në të cilët UCK u shfaq për herë të parë në mënyrë të hapur dhe kjo i dha dorë një forme tjetër radikale te qëndresës të popullit të Kosovës që ishte lufta e armatosur kundër pushtuesit serb dhe mbas një viti Kosova u çlirua”, tha Xhufi.
Historiani Pëllumb Xhufi theksoi se në aktivitetet e organizuara në Kosovë ishin të pranishme të gjitha forcat politike, të cilat, sipas tij, bënë mirë që u bashkuan në një ditë që përveç festës kishte edhe një dimension të zymtë.
“Në Kosovë të gjithë forcat politike ishin prezentë, ishin për të protestuar dhe bën shumë mirë që ishin në këtë ditë që ishte dhe e zymtë. Ajo e cila shqetëson dhe është shumë aktuale pas vendimit që dha Gjykata Speciale e Hagës dhe është e tmerrshme që po jetojmë në një kohë që po triumfon e keqja”, tha Xhufi.
