Nga Lorenc Vangjeli/
Zyrtare: Berisha mposht Ramën
Ndodh edhe kështu. Pikërisht në javën e hidhur kur Doktori pranoi se partia e tij ka humbur zgjedhjet lokale të 21 qershorit, ai mund të ngushëllohet me një triumf të qartë mbi armikun e tij të betuar. Të cilin e ka korrur pikërisht aty ku është në pakicë. Pikërisht aty ku ka dominuar për vite e vite me rradhë. Pikërisht aty nga u vendos edhe formalisht largimi i tij dhe ardhja në pushtet e të majtëve. Sali Berisha e ka mposhtur Edi Ramën në parlament.
Që Edi Rama flet gjatë kjo është një gjë që dihet. E di Edi, e dinë dhe gjithë shqiptarët. Publiku e dëgjon në parlament, në takime të ndryshme e konferenca ku ai flet gjithmonë “live”. Dhe transmetohet po live nga të gjitha stacionet televizivë në të njëjtën kohë, duke e bërë telekomandën një “mobilje” të kotë, ndonjëherë edhe për dy orë të tëra rresht. Si në rastin e konferencës së fundit për shtyp, në fund të të cilës, ai ju drejtua edhe durimit pothuaj epik të gazetarëve që e përcillnin atë.
Por Berisha e kalon.
E tejkalon në mënyrë të dukshme.
Të ndjeshme.
Të paapelueshme.
Sepse Berisha është i pakonkurrueshëm në këtë pikë.
Sipas të dhënave zyrtare, nga janari në korrik të këtij viti, Berisha ka folur plot 73 herë në Parlament. Me një total prej 917 minutash.
Me një mesatare prej dymbëdhjetë minutash e gjysëm çdo herë që i qasej mikrofonit për t’u folur “të nderuarve qytetarë shqiptarë” dhe për t’i njohur ata me “…aktin më të rëndë dhe tragjik që ka ndodhur në 25 vite pluralizëm” që kishte kryer “…dyshja kriminale Rama – Meta”.
Përballë tij Rama ngjan fare i urtë. I heshtur dhe i duruar. Por vetëm në një pikëvështrim të caktuar.
Kryeministri ka folur vetëm 19 herë në Parlament nga janari në korrik, për më pak se gjysmën e kohës së Doktorit: vetëm 417 minuta. Por mund të ngushëllohet sepse për çdo herë që ka zënë foltoren, e ka pushtuar atë për gati dyfishin e kohës së Doktorit. Domethënë ekzaktësisht për 21.9 minuta fjala.
Këto janë shifrat zyrtare të një fitore-humbjeje mes dy rivalëve në një garë “jozyrtare” dhe të pashpallur si të tillë. Nga dy garat e tjera e të vërteta, gara elektorale dhe gara e batutave mes tyre, të paktën njëra, e para, është e fituar pa asnjë dyshim nga kryeministri. Madje, me një distancë prej me shumë se një muaj e gjysëm, këtë humbje e pranoi si të tillë edhe ish-kryeministri. Kurse gara e batutave është e hapur dhe nuk mund të ketë një fitues të shpallur zyrtar sepse të djathtët qeshin me humorin e Doktorit dhe të majtët parapëlqejnë atë të Ramës.
Sot ngjajnë të vjetra dhe pakkush i kujton debatet kilometrike në Kuvendin e Shqipërisë kur flitej për kohën në dispozicion të kryetarit të grupit parlamentar të opozitës. Atëherë quhej gati-gati herezi kërkesa e socialistëve që ngulmonin që Ruçi të fliste sa kryeministri dhe që një gjë e tillë të saksionohej edhe në rregulloren e Kuvendit. Dy më të habiturit për këtë kërkesë ishin Berisha dhe Topalli e pas tyre, të gjithë demokratët e tjerë, që si rregull mendojnë në mënyrë identike me Berishën. Por tashmë kohët kanë ndryshuar. Fatmirësisht pozitivisht. Tashmë, duke përdorur aksiomën: më mirë të më akuzojnë për tolerant sesa të jem arrogant, kryetari i Kuvendit Ilir Meta i ka lënë hapësirë në kohë pa kufi Doktorit, në hapësirën mes foltores së parlamentit dhe karriges së Ramës. Një gjë e tillë shpesh ka ngjallur kundërshti sidomos tek socialistët e vjetër që janë më majtas se socialistët e rinj të dhjetë vjetëve të fundit. Por ngjan se një zgjidhje e tillë, parapëlqehet nga të tre: nga Rama e Meta dhe nga Berisha vetë që nuk i reziston dot një kamere të ndezur me anë të të cilës i flet “…të gjithë qytetarëve shqiptarë për të “denancuar” aktet kriminale të së majtës”.
Zyrtarisht Doktori ja ka dolë: së paku në këtë garë, në garën për mikrofonin ja ka kaluar dhe vetë Ramës. Dhe duke pasur parasysh konkurentin, kjo nuk është pak. Përkundrazi! Jo vetëm për Doktorin. Por dhe për demokracinë shqiptare. Eshtë një shenjë për sjelljen e ndryshme që pushteti bën ndaj opozitës. Në qasjen e ndryshme e të fortit në politikë ndaj të dobtit. Ndoshta nuk është zgjidhja më e mirë e mundshme, por përballë rekordeve të Doktorit, ajo është dhe e vetmja.
