Para se të fundosej, anija flamurmbajtëse e flotës ruse ishte 186 metra e lartë, gati sa dy fusha futbolli. Ajo ishte e pajisur me sensorë, bllokues valësh dhe armë. Anija mbrohej nga tre shtresa të mbrojtjes ajrore: bateritë e raketave S-300F dhe OSA-MA për të rrëzuar raketat përkatësisht me rreze të gjatë dhe më të shkurtër dhe armë AK-630 Gatling.
Ministria ruse e mbrojtjes pretendon se anija u mbyt pas shpërthimit të një zjarri aksidentalisht. Por pamjet e anijes së dëmtuar, e cila u shfaq më 18 prill, duket se konfirmojnë pretendimin e Ukrainës se në fakt ishin forcat ukrainase që goditën atë.
Si mund të kishte shkaktuar një humbje kaq të rëndësishme një forcë kaq e dobët?
Zyrtarët ukrainas thanë më 14 prill se dy raketa Neptun kishin goditur Moskën. Zyrtarët amerikanë vërtetuan pretendimet e tyre. Kokat e raketës janë projektuar dhe prodhuar në Ukrainë, bazuar në një raketë ruse kundër anijeve të njohur si Kh-35.
Raketat Neptun kanë aftësinë të fluturojnë në një lartësi të ulët mbi ujë. Kjo i bën këto raketa më të vështirë për të zbuluar objektivat e tyre, veçanërisht në distancë. Për shkak të sipërfaqes së lakuar të Tokës, predhat mund ti shpëtojnë shikimit të një radari, të paktën për një periudhë kohë si: valët, shiu dhe madje edhe mjegulla mund të ndërhyjnë në fekuencat e radarit.
Por fshehtësia e Neptunëve nuk përputhet me shpejtësinë e tyre. Ndryshe nga shumë armë kundër anijeve, ato fluturojnë më ngadalë se shpejtësia e zërit, raporton abcnews.al.
Suksesi i shkatërrimit të anijes duket se është ndihmuar falë taktikave të zgjuara të përdorura nga ukrainasit. Pak para sulmit, forcat ukrainase lëshuan dronët Bayraktar TB2 pranë Moskës, sipas një koloneli në Kiev, i cili foli për The Economist.
Këta dronë, të prodhuar në Turqi, kanë qenë efektivë kundër mjeteve të blinduara dhe artilerisë ruse. Prandaj, prania e tyre mund të shkaktojë nervozizëm për personat në bord dhe të shpërqendrojë operatorët e radarëve.
Koloneli, i cili foli në kushte anonamiteti, pretendon se dronët shpërqëndruan vëmendjen e ekuipazhit ndërsa mblidhnin informacione për shënjestrimin e raketave. Nëse dronët do të ishin në gjendje të tregonin pozicionin e Moskva-s, radarët e Neptunit mund të kishin qëndruar të fikur gjatë pjesës më të madhe të lëvizjes.
Kjo do të kishte qenë një ndihmë e madhe. Sipas Pierre-Henri Chuet, një ish-pilot luftarak në marinën franceze, radarët e raketave mund të jenë ndezur vetëm në dy minutat e fundit të një fluturimi që zgjat pesë herë më shumë.
Fundosja e anijes ruse pasqyron gjithashtu mangësitë ruse.
Anija ruse dukej se operonte vetëm 60 milje detare larg Odesës. Mesa duket Rusia e nënvlerësoi kërcënimin ukrainas. Dizajni i anijes gjithashtu e bëri atë të më të ekspozuar ndaj rreziqeve. U ekspozuan veçanërisht 16 kapanone që përmbanin raketat kundër anijes P-1000 “Vulcan”.
Për shkak të goditjes së Neptunit, predhat mund të ketë shkaktuar zjarr ose për shkak të goditjes të kenë shpërthyer më shumë koka luftarake. Rusia filloi sulmet hakmarrëse menjëherë në Ukrainë, duke përfshirë fabrikën e Neptunit pranë Kievit.
Por Rusia tani do ta ketë më të vështirë të sigurojë mbrojtje ajrore për flotën e saj. Turqia ka mbyllur ngushticat e Bosforit dhe Dardaneleve për anijet luftarake. Një sulm rus në Odessa mund të jetë shumë më i rrezikshëm.
Dhe sipas kolonelit, demostrimi i zotësisë së Ukrainës mund të inkurajojë aleatët të ofrojnë më shumë raketa kundër anijeve se sa kanë premtuar./m.j
