Ajo është përfaqësuese institucioneve të caktuara, por kjo nuk nënkupton se Ajo shpreh mendimin e gjithë qytetarëve të Kosovës, madje për çështjet që trajtoi as të institucioneve që përfaqëson. Fjala vjen si Kryeparlamentare, ajo nuk kishte miratuar në Parlamentin e Kosovës qendrimin mbi disa nga ato çështje që lexoi, ndërkohë që qendrimi kategorik ndaj këtyre çështjeve nuk është as në tagrin e Presidentit të Republikës. Po kështu Ajo nuk kishte miratuar në Parlamentin e Kosovës nëse zyrtarisht e publikisht duheshin akuzuar institucionet e Qeverisë Shqiptare për “cënim” të tërësisë territoriale të Kosovës (tradhëti!..)etj.., siç ajo e bëri me lehtësi!… Ajo gaboi kur mori përsipër të vetëprezantohet si formuluesja e qëndrimeve të drejta e të vërteta të pa kontestueshme, kur fare mirë e dinte që në të dy anët e kufirit ka qendrime të ndryshme ndaj atyre çështjeve që lexoi.

Ajo gaboi rëndë kur kërkoi që të bashkohemi si të parët tanë, ndërkohë që këtë thirrje nga foltoret e institucioneve e bëri duke treguar me gisht “plangprishësit”, “të damkosurit” e deri “tradhëtarët”. Mbasi nuk la akuzë pa bërë ndaj tyre, “shpalosi” zemërgjerësinë e zonjës duke i grishur ata në sofrën e madhe!…  Ajo gaboi edhe më.., duke shpërdoruar keqaz postet që mban dhe thot se i përfaqëson? Pa e gjykuar qëllimin e veprimit të saj nën prizmin e përfitimeve politiko-elektorale për vehte dhe dashamirët  këndej dhe andej kufirit që na ndan, më duhet të them se gjeti momentin më delikat e më të papërshtatshmë për të luajtur me këtë fjalë kryq pabesie nga foltoret e institucioneve në Shqipëri.

Nuk duhet kurrsesi që kur gjykohet zinxhiri drejtues i UÇK; institucioneve në Kosovë dhe në Shqipëri t’iu ofrosh një sherrnajë aspak të dobishme apo ping pong akuzash. Nëse duhet të koordinojmë veprimet për të mbrojtur Luftën Çlirimtare të UÇK dhe vetë UÇK; veprimi i Vjosës ishte rruga më e gabuar e mundshme. Nëse Vjosa ishte dhe ende ndjehet e ndërgjegjshme për atë çfarë bëri, është për të ardhur keq. Historia e afërt do ta gjykojë. Falë gjakftohtësisë e maturisë së Institucioneve shqiptare dhe vetë Kryeministrit Rama përplasja e provokuar prej Znj Vjosa nuk ndodhi. Znj Vjosa Osmani ishte në dijeni se gjithçka lexoi ishin perifrazime folkloriko-patriotike të disa liderëve politkë në Shqipëri e në Kosovë.

Ajo me keqdashje u bë palë me Ata (me zë dhe figurë duke shtrënguar duart) dhe me nënqeshje sarkastike flaku tej palën tjetër! Kjo nuk ishte sjellje vllazërore e as diplomatike prej një shtetari. Në këtë rast dukej se çdo gjë ishte e qëllimshme. Mënyra se si Znj Vjosa i trajtoi çështjet përvijoi një ide të rreme sikur gjithë të këqijat Kosovës i kanë ardhur dhe i vijnë nga Shqipëria, ide djallëzore kjo që është artikuluar më herët edhe prej joshqiptarëve. Presdentia e Kosovës erdhi si një fërtunë që tentoi të krijojë një krisje mes shqiptarësh, por që nuk u realizua dhe kjo jo për meritë të sajën! Pra motra jonë, bija e Kosovës, e cila mban emrin e bukur të Lumit Vjosa, në vend të sillte kaltërsinë na lëshoi mbi shpinë ujin e vrullshëm e të turbullt të Lumit Vjosa në një dimër të vështirë. Edhe pse shpresojmë që efektet e atyre çka Vjosaa lexoi të jenë zero, vizita e sajë do të  mbahet mend për kohë të gjatë si një përpjkje e pabesë për të përçarë shqiptarët në një moment kritik.