Viti 2019 është një nga vitet më të pazakontë të Shqipërisë i cili nisi me dy tërmete të forta politike dhe u përmbyll me një tërmet katastrofik natyror.
Tërmeti i parë politik ishte vendimi i opozitës për të djegur mandatet me shpresë se kjo vetsakrificë e lartë, do të gjunjëzonte demokracinë dhe do të çonte opozitën drejt një marrëveshje të re me shumciën për zgjedhje të reja pa Edi Ramën kryeministër.
Por tërmeti real politik ndodhi pikërisht pas diegies së mandateve, kur listat rezervë të opozitës, morën mandatet dhe shqiptarët panë, se si opozita ishte tallur me ta dhe me mijëra opozitarë cilësor, që nuk i përfshin në listat e pushtetit.
Në vend të tyre shqiptarët panë një grup deputetësh rezervë të opozitës, të cilët janë thuajse nën nivelin më të ulët të shoqërisë.
Kjo tregon shumë se sa të vetdijshëm janë liderët tanë politikë, për të mbajtur afër vetes kualitetin më të ulët të shoqërisë, me shpresë se ata nuk u rrezikojnë pushtetin.
Në fakt, leksioni i hidhur ishte se pikërisht ata e diskretituan, jo vetëm aksionin politik të opozitës për diegie mandatesh, por dhe vizionin e opozitës për të përzgjedhur njerëzit që e përfaqësojnë.
Tërmeti i dytë ishte ai i zgjedhjeve lokale. Opozita vendosi të hyj në luftë për të penguar zgjedhjet lokale, pas 12 mitingjesh të dhunëshme me molotov të cilat po finalizoheshin me sulme mbi qendra votimi, shkolla dhe seli të Partisë Socialiste.
Betimi për të mos lejuar zgjedhjet më 30 Qershor, u përforcua nga një akt i paprecedent juridik i Presidentit, i cili çdekretoi zgjedhjet dhe më pas caktoi një datë tjetër.
Injorimi që shqiptarët i bënë këtij akti, dhe mbështetja ndërkombëtare për të respektuar 30 Qershorin, bën që dhe tërmeti i dytë të degradonte më tej opozitën, në vend që të forconte pozitat e saj.
Fal atij tërmeti, opozita sot nuk ka asnjë të zgjedhur në pushtetin qendor dhe lokal, dhe është njësoj si PD e vitit 1991, kur ende nuk kishte marrë asnjë pushtet. Po rme një ndryshim thelbësor. Atëhere opozita ishte gjithë shpresë, tani është më e dëshpëruar se kurrë.
Tërmeti i tretë ndryshe nga dy tërmetet e tjera që nisën si tragjik e përfunduan si komik, nisi si komik dhe përfundoi tragjjik.
Komizmi nisi kur Presidenti Meta mori rolin e parashikuesit të tërmetit, në kuadrin e shumë lajthitjeve mentale të tij dhe u bë tragjik kur më 26 Nëntor shkatërroi Qarkun e Durrësit, Krujës e Tiranës, duke shkaktuar 51 të vdekur dhe mijëra shtëpi pa strehë.
Bilanci tragjik i tërmetit, zbuloi një shoqëri të papërgatitur për fatekqësi të tila, por provokoi një solidaritet të jashtzakonshëm njerëzor. Për herë të parë pati dhe një paqe politike dhe një sjellje normale të liderit të opozitës Lulzim Basha kudrejt situatës krijuar, duke shmangur fraksionet luftënxitëse të opozitës dhe duke kontribuar për qetësimin e situatës.
Duket se 2019 vuri në provë gjithçka në Shqipëri, klasën politike, sistemin politik, institucionin e Kuvendit, institucionin e zgjedhjeve dhe në fund dhe çatitë e shqiptarëve.
Të gjtiha ja dolën të mbijetojnë, por të gjihtë u dëmtuan.
Të shpresojmë që viti që vjen, do të jetë viti i rindërtimit jo vetëm për shtëpitë e prishura, por dhe institucionet e goditura rënd të shtetit shqipar, sidomos institucioni i zgjedhjeve dhe ai i parlamentit.
