Qytetari kishte të ngarkuar në makinën e tij, disa rroba dhe dy televizorë të vjetër, por polici i pikës doganore drejt Kosovës i kërkon atij të shkarkojë mallin.
Qytetari i kërkon të mos e vonojë më tepër, pasi ndjehej i lodhur prej rrugës nga Milano deri në pikën doganore të Kukësit. Polici, për t’i marrë atë që kërkonte, e vë në “sedër” qytetarin duke përdorur shprehjen “A je shqiptar a çfarë je”?!
Qytetari nëpërmjet një kamere të instaluar në makinën e tij, na servir të plotë të gjithë bisedën që ka bërë me efektivin në pikën doganore të Kukësit.
“Polici – Ec pak mbrapa!
Polici – Si kalove?
Qytetari – Mirë faleminderit, ti?
Polici – Nga po vjen ti shefi?
Qytetari – Nga Durrësi, prej Italie.
Polici – Prej Italie ë? Ma jep atë…kartën e identitetit!
Qytetari – Të Italisë apo të Kosovës?
Polici – Të Shqipërisë, të Kosovës, cfarë të kesh. Çfarë ke ngarkuar këtu?
Qytetari – Kontrolloje edhe ti se e kanë kontrolluar krejt, dy televizora të vjetër dhe rroba asgjë tjetër s’ka.
Polici – Asgjë tjetër ë? Po a mundesh pak…me hap bagazhin?
Qytetari – Po more, si jo…
Polici – Kujdes se po na del ndonjë lek i jashtëligjshëm.
Polici – Me e shkarkuar të gjithën. (bagazhet)
Qytetari – Ëëë?
Polici – Me e shkarkuar krejt.
Qytetari – S’keni ndonjë skaner ndonjë gjë?
Polici – Po për skaner thashë.
Qytetari – E pra në skaner, më lehtë pra.
Polici – Jo, jo, por në skaner me bagazhe jo.
Polici – Shttt… Fillojmë të gjithë duke parë, çfarë jemi duke shkarkuar, çfarë jemi duke ngarkuar dhe duke e futur në skaner, kam një orë aty.
Qytetari – S’ka problem, ti e di unë ju tregova çfarë ka. Rroba të përdorura, të vjetra, të mijat. Asgjë, dy televizora të vjetër, asgjë tjetër s’ka. Edhe këtu ka ilaç rrobash, për të larë me lavatriçe, asnjë gjë s’ka. Bukë me hëngër.
Polici – Ty të pastë bërë mirë po… Ti ke hëngër bukë, po ne s’kemi ngrënë akoma bukë.
Qytetari – A do panine, o burrë?
Polici – Jo panine faleminderit, se nuk ha panine unë.
Qytetari – Urdhëro!
Polici – Ç’a bën, o pejan?
Qytetari – Ç’a po jam?
Polici – A je prej Peje ti?
Qytetari – Po, i Rugovës jam.
Polici – Po këtu…
Qytetari – Po pra Rugova e Pejës.
Polici – Rugova e Pejës ë?
Qytetari – Ëëë…
Polici – Të Rugovës kanë qenë burra të mirë në fakt.
Qytetari – Edhe janë vallahi.
Polici – Nuk e di, nuk e di.
Qytetari – Vallahi edhe janë.
Polici – Si je duke ia bërë, a i zbresim a jo?
Polici – Atëherë, ç’a me të bërë, si t’ia bëjmë?
Qytetari – Ti e di. Aman se jam vonë. Jam lodhur mos më vono, aman.
Polici – Si?
Qytetari – T’i kryejmë po them. Mos më vono, se jam lodhur edhe unë. Se kam udhëtuar prej Milanos. 12 orë rrugë, plus trageti, plus këtu.
Polici – S’jemi duke të vonuar, o shok.
Qytetari – Po kryem të paktën.
Polici – Nuk jemi duke u marrë vesh. Shqiptarë jemi, s’jemi duke u marrë vesh.
Qytetari – Po.
Polici – Unë jam duke të thënë, o zotëri, do t’i shkarkosh këto rraqe a jo?
Qytetari – I shkarkojmë, por as unë nuk po di…
Polici – Po kush i shkarkon? Unë nuk jam punëtori yt.
Qytetari – Po as unë s’mundem, unë rrobat këtu, të lehta janë, o burrë.
Polici – Unë jam punonjës policie. Mos hap debate kot.
Qytetari – Po thuaje troç, o burrë!
Polici – Po ç’a me thënë troç?
Qytetari – Tregoje troç, se po ma sjell vërdall, tregoje troç të paktën. Si t’ia bëjmë? A the jam shqiptar?
Polici – Po jam shqiptar.
Qytetari – Po, por ma thuaj troç, në sy!
Polici – S’jam duke ta thënë troç.
Qytetari – Ulu, ulu, këtu! Seriozisht e kam ma thuaj troç.
Polici – Jo, jo s’jam…
Qytetari – Ta jap një kafe?
Polici – Ec…
Qytetari – Seriozisht e kam. Ëëë, na…
Qytetari – Shef!
Polici – Ej, a do me ec o bos?
Qytetari – A je mirë? A je mirë?
Polici – Veç se këtë muhabet… e lamë këtë muhabet, merri dokumentat!
Qytetari – A je mirë?
Polici – Për çdo gjë thuaj e bëra urdhrin e skanimit.
Qytetari – Ok!
Polici – Në Shqipëri.
Qytetari – A kam nevojë për ndonjë letër, për t’ia dhënë atyre?
Polici – Jo, jo, jo! Po të duash, parko makinën, ta jap unë letrën e skanerit. Jo s’ma merr mendja. Thuaj që e kam bërë urdhër – skanimin në Shqipëri.
Qytetari – Hajt shëndet!”
