Akademiku Artan Fuga, gjatë një prononcimi për emisionin “Të Paekspozuarit” në MCN TV, analizoi vendimin e Gjykatës Kushtetuese për çështjen Balluku, duke përdorur “teorinë e lojës”, për të kuptuar vendimin 4-4 të gjyqtarëve.
Sipas kësaj teorie, mundësitë janë ose probabiliteti që të dalë një rezultat i tillë, në këtë rast i ulët, ose që anëtarët e GJK të jenë marrë vesh me njëri tjetrin, ose të ketë ndërhyrje nga jashtë.
Fuga deklaroi se ka edhe elementë problematikë në zbardhjen paraprake të vendimit.
“Unë do të thosha, analizën time e bëra duke u mbështetur te teoria e lojës, një teori e famshme në ekonomi, me baza matematikore, në psikologji, sociologji dhe shpeshherë, themeluesit e saj marrin shembull nga pokeri, tenisi, dominoja, për ta bërë të thjeshtë. Duke shqyrtuar vendimin e GJK, që më duket me kontradikta logjike, të cilat edhe nuk kanë dalë aq në evidencë, sipas mendimit tim, vura re se kishte një aplikim të pandërgjegjshëm të teorisë së lojës. Rezultati 4-4 nga pikëpamja statistikore kishte mundësi 1 në 9 raste, që do të thotë në afatgjatë, duhet të ndodhë një herë në 9 raste dhe shumë rrallë është të bjerë 4-4. Por probabiliteti është probabilitet. Gjithësesi është shumë e rrallë.
Ka një mundësi të dytë, në teorinë e lojës, që dy palët, përballin forca me fuqi të barabartë dhe secila nga palët, një pjesë e drejtësisë dhe pastaj ekzekutivi, përplasen me forca të barabarta, në teorinë e lojës, thotë që ndërhyrjet e barabarta, rezultati del 4-4. Pra ajo që probabiliteti e shesh si një në 9 raste, momenti i dytë i jep mundësi të madhe, nëse ka një ndërhyrje nga jashtë. Duke zbatuar teorine, vë pikëpyëtje, duke thënë ka patur ndërhyrje nga jashtë?
Në teorinë e lojës, aktorët nuk janë të ndarë nga njëri tjetri, por bashkëpunues, atëherë ata e nxjerrin rezultatin barazim dhe vë pikëpyetjen e tretë, a janë marrë vesh me njëri tjetrin? Më tutje nuk shkoj, sepse nuk i kam faktet. Më çojnë që alternativa e një probabiliteti spontan është i vogël.
Desha t’ju them se lexova, duke parë rezultatin 4-4, në dokumentin që kishte botuar dhe zbardhur GJK, kishte thënë se katër gjyqtarë, si të thuash ishin që gjithësesi të mos pranohet kërkesa e ekzekutivit pasi sipas tyre edhe ministrat, si çdo qytetar duhet të respektjnë ligjin dhe të mbahen përgjegjës penalisht kur e shkelin. Pyetja, ku e di GJK që e ka shkelur ligjin? Gjykata nuk ka tagër të gjykojë nëse një hetim, ka çuar që subjekti e ka shkelur ose jo ligjin. Mua më kujtohet, se në rastin kur është marrë në shqyrtim çështja e zotit Veliaj, kam lexuar në zbardhjen, apo në debatet aty, që gjykata tha, ne merremi me çështjen je apo jo kryetar, pasi me çështjen je apo jo subjekt i ndërhyrjes penale nga organet e drejtësisë, nuk hyjmë këtu. Tani në rastin e dytë hyn, pasi thotë edhe ministri kur ka shkelur ligjin. Po ministri, apo tjetri, nuk ka rëndësi se kush, derisa të dënohet, GJK nuk ka të drejtë të thotë, sepse gjykon kushtetueshmërinë.
Po ta çoj më tutje, po të shohësh si vihet në lëvizje GJK, sipas gjykimit tim, kryeministri nuk aktivizon dot GJK, veçse me çështje që kanë të bëjnë me kushtetutshmërinë dhe akteve normative. Ligji nuk lejon rezultat 4-4 për GJK, pasi flet vetëm për shumicë dhe pakicë. Rasti 4-4 është jo ligjor. Kështu e kuptoj. Pakica dhe shumica janë mbi bazën e gjyqtarëve të angazhuar në gjykim. Ata janë 8, 4 nuk është as pakicë dhe as shumicë, as sipas logjikës dhe as sipas ligjit.
E fundit, në atë që boton, vendimin që zbardh GJK, thotë se, ndërsa katër menduan kështu, katër të tjerët, mendojnë se kjo çështje duhet të shkojë në Kuvend dhe nuk është çështja jonë. Kjo mu duk qeshrake, me gjithë respektin. GJK nuk vë në lëvizje Kuvendin, nuk ka asnjë tagër për këtë. Këta gjykatës që thonë se nuk është çështja jonë, kanë abstenuar, nga njëra anë kanë votuar dhe nga ana tjetër, kanë abstenuar. Ligji nuk lejon të abstenosh, të thotë nuk është çështja ime. Kur këta katër kanë menduar të shkojë në Kuvend, si e pranoi GJK çështjen, sepse po të thoshin këta të katërt që nuk është çështja jonë, nuk duhet ta kishte marra fare.
Etj, etj, që mua më kanë bërë… Pavarësisht rezultatit, e shoh në plan tjetër, arsyetimi juridik nuk pyet për pasojat. Unë nisem nga logjika. Drejtësia funksionon me sy dhe veshë mbyllur, vetëm me mendje. Këto më çojnë në një situatë, ku ligji flet për shumicë dhe pakicë, ndërkohë ata janë 8 dhe me 8 vetë, nuk duhet ta kishin marrë fare procedurën, pasi duhet të gjykonin se mund të dilnin 4-4.
Këtu është një kontradiktë in absurdum. Jam dakord që nuk është problemi i ligjit, por dikush tha aty, janë zgjatur procedurat për tu caktuar i nënti dhe asnjë nga ne nuk ka thënë, po hidhni në erë mundësinë e vendimmarrjes dhe dhënies së drejtësisë nga GJK. Rastësia nuk e kishte sjellë këtë problem”, tha ndër të tjera Fuga.
