Familja e Eugersës banon në Mamurras. Sëmundja e rëndë e vajzës i ka dërrmuar shpirtërisht. Vajza ndodhet në një spital në Itali dhe pret t’i mblidhet shuma e parave prej 80 mijë eurosh.
Duke lotuar e ëma e 18-vjeçares, Gjelina Bregu thotë se ndonjëherë i duket sikur dëgjon zërin e saj në shtëpi, sikur e thërret.
“Kur vjen orari që ajo kthehet nga shkolla, më duket sikur ajo kthehet. Jam shumë keq pa të. Ju lutem shumë vini dorën në zemër për vajzën time. Kur Eugersës iu shfaq sëmundja ime, ajo e vuajti shumë. Kur po kurohesha nga tiroidet në Greqi, asaj ju shfaq sëmundja.
Vajzën e kishin vizituar gjyshërit, jam nisur me urgjencë në shtëpi. Vajza mezi ectë, as lugën nuk e mbante dot. Donte të shkonte në shkollë, vajza po vuan shumë, i ikën dhe ditët e shkollës.
Këtë më kërkonte gjithmonë. Edhe nëse merrte një 9 qante, mërzitej. Kur u konsultua me mjeken në Itali qau, asaj iu shuan ëndrrat. Nëse ajo ngel në karrige, nuk e imagjinoj sot. Djali është mbyllur në vetvete.
Vëllai duke qarë thotë se motra është sëmurë shumë, se e ka marrë malli.
“Iknim në shkollë bashkë, bënim detyrat bashkë, më ndihmonte në mësime. Shpresoj se motra do shërohet. Ju lutem shqiptarëve më ndihmoni për motrën time”.
Babai Arjan Bregu thotë se nuk ka para për kurimin. Ka shitur gjithçka, vetëm shpirti i ka mbetur.
“Shpirtin do e jepja për të, veç ajo të kthehej e lumtur. Për ilaçet e saj kam marrë borxhe, nuk kam më çfarë të shes përveç shpirtit. Ju bëj thirrje të gjithëve, ta ndihmoni sado pak që ajo të gëzojë si të tjerët.
Gjyshi i saj, Tom Bregu qan si fëmije kur flet për mbesën. Ai është i gatshëm të japi çdo organ të trupit për ta shpëtuar atë. Nuk do ta përballonte kurrë nëse ajo nuk do të shërohej.
“Eugersa është drita ime e Diellit, unë jam gati të jap jetën time, të jap veshkat e mia, të jap zemrën time, të jap të gjitha organet e trupit, vetëm për ta shpëtuar atë, vetëm për ta ndihmuar vajzën. Nuk na duhet jeta ne pa të, po nuk ma shëruat Eugersën, më mirë më sillni helm. Kam dy javë pa e parë dhe më ka marrë malli shumë. Më ndihmoni mbesën…”
