Avokati Ermal Yzeiraj ka reaguar publikisht lidhur me trajtimin e ish-ministrit Ilir Beqaj gjatë proceseve gjyqësore ndaj tij.
Ai ngre shqetësimin për mënyrën e qëndrimit të të pandehurit në sallë, duke kërkuar respektimin e standardeve të drejtësisë dhe të drejtave themelore.
Beqaj i është drejtuar përmes një letre Ulsi Manjës, Toni Gogut dhe kreut të Burgjeve. Si dhe institucioneve të pavarura si Avokati i Popullit dhe Komiteti i Helsinkit.
Më poshtë, reagimi i plotë i tij:
Së fundmi, Z. Ilir Beqaj, në të dyja proceset gjyqësore të iniciuara ndaj tij, i ka kërkuar gjykatës që gjatë seancave të mos qëndrojë më brenda kafazit të sigurisë, por në sallë, pranë meje si avokat mbrojtës.
Kjo kërkesë nuk është thjesht e arsyeshme, e drejtë dhe në përputhje të plotë me standardet e Gjykatës Evropiane të të Drejtave të Njeriut por, mbi të gjitha, është praktikisht edhe lehtësisht e realizueshme. Sidomos në kushtet e Gjykatës së Posaçme, ku niveli i sigurisë është maksimal.
Në praktikë, Drejtoria e Përgjithshme e Burgjeve nuk ka hasur asnjë vështirësi për të garantuar shoqërimin e lirë të personave të paraburgosur kur ata paraqiten si palë apo dëshmitarë në Kuvendin e Shqipërisë (rasti i Z. Ilir Beqaj në komisionet e posaçme të kuvendit), apo në Gjykatën Kushtetuese dhe në Gjykatën Administrative (rasti i Z. Veliaj). Paradoksalisht, i vetmi institucion ku një shoqërim i tillë jashtë kafazit bëhet “i pamundur” është pikërisht Gjykata e Posaçme — gjykata më e sigurt në vend.
Të dyja gjykatat, me vendime të ndërmjetme, u shprehën se kjo çështje nuk është në kompetencën e tyre, por i përket Drejtorisë së Përgjithshme të Burgjeve. Në këto kushte, më datë 10.04.2026 i kemi drejtuar këtij institucioni një kërkesë zyrtare për të mundësuar qëndrimin e Z. Ilir Beqaj në sallë, pranë mbrojtësit, dhe jo në kafazin e sigurisë.
Mbetet për t’u parë nëse do të ketë një reagim.
Në të kundërt, lind një pyetje e thjeshtë: nëse shoqërimi jashtë kafazit të sigurisë kjo është i realizueshëm kudo tjetër pa asnjë problem sigurie, atëherë kafazi në sallën e Gjykatës së Posaçme nuk është çështje sigurie por çështje ndikimi në perceptimin se si i pandehuri duhet të shikojë veten, si gjykata dhe palët e tjera duhet ta shikojnë atë dhe se si duhet ta shikojë publiku dhe mediat.
