Jozefina Topalli është agresuar nga klane brenda PD-së në Qershor të vitit 1998, nga vëllezërit Boraka, në rrugën për Drashovicë, në fushatën e zgjedhjeve të pjesshme lokale që u bënë pas dorëheqjeve të dhunshme të disa kryetarëve të bashkive dhe komunave të PD, pas ngjarjeve të vitit 1997.
Ky incident është kujtuar nga Topalli një ditë më parë, ndërsa ka folur për gazetarin Roland Qafoku.
Skena që përshkruan Topalli, është përgjegjësi e saj, dhe nuk kemi të drejtë të dyshojmë.
Është shumë terrorizuese t’i dalësh para një gruaje me kallashnikov, të qëllosh në ajër dhe të thyesh xhamin e makinës.
Por, nga ajo që u zbulua më vonë, dy vëllezërit Boraka ishin dy banditë të afërt me PD, dhe në rrugë ishin nxjerrë jo për të vrarë Topallin, por për të shantazhuar atë, të mos udhëtonte më në Vlorë, pa marrë në grup pune, një mikun e tyre, që më vonë u bë deputet, ministër dhe zyrtar i lartë i shtetit shqiptar.
Dy agresorët u vranë një vit më vonë nga bandat rivale, por ngjarja nuk u hetua kurrë.
Topalli ka të drejtë të ndjehet e terrorizuar nga ajo ngjarje, por kur e rikujton për t’u treguar brezave të rinj të PD se çfarë sakrificash ka bërë, duhet të jetë e saktë, që së paku të mos i humbasë sakrifica e bërë me pasaktësi të rëndësishme. Dhe për më tepër, që më vonë e ka ditur si ka qëndruar e vërteta.
Shkruar nga TemA
