Në shah-matin gjeopolitik të Lindjes së Mesme, Turqia gjendet në një udhëkryq kritik. Ambasadori Roland Bimo në DritareTV analizon se si retorika nga figura të caktuara izraelite, si ish-kryeministri Naftali Bennett, sugjeron se pas Iranit, vëmendja mund të kthehet drejt Turqisë. Megjithatë, një konflikt i drejtpërdrejtë SHBA-Turqi konsiderohet i pamundur për shkak të anëtarësimit në NATO dhe lidhjeve të thella ushtarake.
Rreziku real për Turqinë vjen nga mundësia e copëtimit të Iranit. Krijimi i ‘minishteteve’ etnike, veçanërisht një entiteti kurd sovran, do të përbënte një vijë të kuqe për Ankaranë, duke cënuar sigurinë e saj kombëtare. Bimo vlerëson aftësinë diplomatike të Presidentit Erdogan për të mbajtur ekuilibrat midis Perëndimit, Rusisë dhe botës islame, duke e quajtur atë një ‘profesor të diplomacisë’ në menaxhimin e krizave.
Situata komplikohet më tej nga prania e forca detare në rajon. Largimi i aeroplanmbajtëses ‘Abraham Lincoln’ nga brigjet e Iranit interpretohet si një masë taktike përballë aftësive të reja raketore iraniane. Sipas Bimos, Irani ka përdorur përplasjet e limituara për të testuar mbrojtjen ajrore amerikane, duke mbledhur të dhëna kritike për një konflikt të shkallës së gjerë. Kjo tregon se çdo përshkallëzim i mëtejshëm do të përballet me një kundërpërgjigje teknologjikisht më të avancuar sesa pritej.
