Para mesnatës të dielën, Matiullah Shahab u zgjua duke gjetur shtëpinë e tij në provincën e largët Kunar të Afganistanit duke u dridhur. Një tërmet me magnitudë 6.0 goditi pjesën lindore të vendit, duke shkaktuar të paktën 800 viktima, sipas OKB-së.
Edhe pse epiqendra e tërmetit ishte 16 kilometra larg, i gjithë fshati i Shahabit, Asadabad, u dridh. Të 23 anëtarët e familjes së tij dolën nga dhomat e tyre nga frika se muret do të shembeshin mbi ta dhe kaluan gjithë natën jashtë në oborr.
Rajonet më të prekura ishin provincat Nangarhar dhe Kunar, por lëkundjet u ndjenë deri në Kabul dhe kryeqytetin e Pakistanit, Islamabad.
Pasi drita e ditës doli, Matiullah, gazetar dhe aktivist për të drejtat e njeriut, u nis drejt zonave malore pranë epiqendrës së tërmetit. Ai tha për BBC se i duhej të zbriste nga makina dhe të ecte për dy orë për shkak të gurëve që bllokonin rrugën.
Në fshatin Andarlachak, ai gjeti disa fëmijë të vegjël të trajtuar nga mjekët në rrugë, disa të mbështjellë me çarçafë të bardhë dhe dy fëmijë të vegjël bashkë në një shtrat spitali me shenja plagësh në trup. Vetëm në këtë fshat humbën jetën 79 persona.
“Pashë shumë trupa të vdekur. Ndjeva pasgoditje 17 herë”, tha Matiullah.
Ai ndihmoi banorët lokalë të hapin varre për viktimat.
“Fshatrat që vizitova ishin shkatërruar. Faqet e njerëzve ishin të mbuluara me pluhur dhe mbizotëronte heshtja. Duket sikur ishin robotë, askush nuk mund të fliste”, tha ai.
Disa banorë ishin tepër të shokuar për të folur. Për shkak të rrugëve të bllokuara, operacionet e shpëtimit nga qeveria talebane kanë përdorur helikopterë për të arritur në fshatrat malore, por terreni i vështirë bën që disa zona të jenë të pakalueshme. Ka raporte se disa persona kanë humbur jetën nën rrënoja, duke pritur shpëtimin.
Banorët po flenë jashtë dhe kanë nevojë për çadra, tha Matiullah. Ai tregoi se disa vullnetarë shpëtuan persona të bllokuar, duke përfshirë dy gra të nxjerra nga një shtëpi e shkatërruar dhe dërguar në spital.
Edhe banorë të tjerë, si Ezzatullah Safi nga distrikti Sokai i Kunarit, raportuan shkatërrime të pjesëve të shtëpive të tyre.
“U zgjova nga britmat e fëmijëve, grave dhe kafshëve. Tërmeti ishte i fuqishëm, nata dukej si një apokalips i vogël. Erërat e forta dhe shiu i lehtë pasuan dridhjet. Fëmijët e mi më kapën duke qarë nga frika. Pluhuri mbushi ajrin. Rrjeti i telefonisë u shua menjëherë. Nuk mund të kontaktonim të afërmit. Me shtëpinë të dëmtuar dhe mungesën e energjisë elektrike, u mbështetëm te dritat e telefonave”, tha ai.
Ai shtoi se helikopterët e qeverisë arritën në mëngjes dhe transportuan të plagosurit nga malet në rrugën kryesore të Kunarit, ku u dërguan me makina në klinika.
