Nga Mentor Kikia
Fjala reformë është, besoj, më e dëgjuara vitet e fundit. Çdo kryeministër, ministër, drejtues institucioni, gjëja e parë që thonë kur vijnë në pushtet është “reforma”. Reformë në drejtësi, në urbanistikë, në shëndetësi, në arsim…
Së fundmi po flitet edhe për nevojën në e një reforme në shkencë. Kujtoj se dhjetë vjet më parë, u bë një reformë “aq e thellë” në kërkimin shkencor, sa u mbyllen të gjitha institucionet e kërkimit shkencor, dhe Akademia e Shkencave u shnëdërrua në një OJQ, pa pikën e autoritetit dhe kontributit.
Kjo ka bërë që termi “reformë” të na duket shumë qesharak. Por më qesharak më duket “reforma në shkencë”, kur sot në Shqipëri nuk zhvillohet asnjë lloj kërkimi shkencor, pasi edhe ato institute që ishin iu bashkëngjitën universiteteve, u zhbënë edhe fizikisht.
Asnjë universitet në Shqipëri nuk zhvillon kërkim shkencor. Madje gjendja është degraduar e degjeneruar edhe më tej, ku, pasi lulëzoi tregtia e diplomave, ka plasur edhe tregtia e titujve shkencore, ku ka Dr, apo Prof.Dr mund merren edhe për tre muaj.
Në këto kushte të flasësh për reformë në shkencë është absurde. Një vend ku injoranca po lulëzon, ku analfabetizmi po rritet, si për cudi, rritet numri i të diplomurve dhe numri i të graduarve me tituj shkencorë.
