Nga Skënder Minxhozi
Nuk është e lehtë të mbrosh, këto ditë, Saimir Tahirin. Ish-ministri i Brendshëm është kthyer në mollën e madhe të sherrit paszgjedhore. Një sjellje aspak e mençur, madje, naive dhe krejt e pamatur në raport me Habilajt, ku nuk mungon as banaliteti i dhënie-marrjes së makinës personale dhe as shkujdesja e pafalshme për t’u informuar për atë që ata bënin për disa vite rresht, e kanë sjellë karrierën e Saimir Tahirit në një zgrip të rrezikshëm. Nga ministri i superfuqishëm dhe kreu i degës më të madhe lokale të partisë në pushtet, kandidat dhe garues me Erion Veliajn për kryeministrin e nesërm, sot Tahiri duhet të mbrojë lirinë personale dhe qetësinë e familjes së tij. Ndërkohë që karriera politike, duket seriozisht e kompromentuar. Njeriu i fuqishëm i Rilindjes e sheh veten aktualisht, në “listën gri” të deputetëve të larguar nga grupi socialist, e kjo është vetëm gjysma e dramës.
Duket si një lodër nga “lart”, kjo që po ndodh në këtë vjeshtë, ku pozita hyri në një qeverisje tejet të qetë, ndërsa opozita dukej e destinuar të endej edhe për shumë kohë në kërkim të një axhende politike, të një liste idesh të reja dhe të një kredibiliteti tashmë të humbur prej kohësh. Një hallakatje nëpër kallamishte, do të thoshte Avokat Ngjela. Por ja që nga Italia fqinje, erdhi një dosje përgjimesh dhe të gjithë në politikën shqiptare gjetën bukë për dhëmbët e tyre. Parlamenti pritet ta rifitojë “interesin” dhe studiot televizive u rimbushën me zhurmë, ashtu siç i mbajmë mend prej vitesh. Diku anash, në sfondin e këtij sherri kombëtar, krerët e drejtësisë përgatiten të hyjnë në vrimën e miut të vetingut. Një detaj aspak anësor, ky në fakt.
Ndodhemi përballë një rasti delikat juridik, me një aparat drejtësie që vijon të jetë ai i vjetri: i paragjykuar, i korruptuar dhe thellësisht i politizuar. Një rrethanë aspak e lumtur, për një dosje si kjo e Habilajve.
Me këtë epikrizë në xhep, edhe prokurorët që u rrekën të marrin lejen për arrestimin e Tahirit e që do të kryejnë hetimet në vijim, do të jenë po ata. Të njëjtët prokurorë e gjyqtarë që, vite më parë, bënë sikur nuk panë që në periferi të Tiranës, 26 vetë vdiqën nga shpërthimi i një fabrike armatimesh, që shkelën mbi kufomat në bulevard në 21 janar, pa u bërë aspak përshtypje dhe pa çuar në burg fajtorët e vërtetë, që e mbyllën dosjen e rrugës së Kombit me raporte mjekësore të të akuzuarve me pushtet dhe imunitet…
