Një studim klinik në 6 vende të botës, dhe mbi më shumë se 1.100 pacientë të shtruar në spital me Covid-19, të cilët kishin nevojë për terapi intensive me sasi të mëdha oksigjeni, sugjeron që qëndrimi shtrirë barkas, menjëherë pas shtrimit në spital, mund të zvogëlojë ndjeshëm nevojën për t’u lidhur pas një ventilatori.
Ndërsa specialistët e terapisë intensive, e kanë praktikuar prej vitesh këtë gjë tek pacientët e intubuar me sindromën e problemeve akute të frymëmarrjes, ky studim siguron dëshmitë klinike të nevojshme, për ta përdorur në masë shtirjen barkas të pacientëve me Covid-19, që kërkojnë terapi përmes furnizimit intensiv artificial me oksigjen.
Gjetjet, të botuara së fundmi në “Lancet Respiratory Medicine”, janë fryt i të dhënave të një studimi të kryer në qendrat mjekësore në Shtetet e Bashkuara, Meksikë, Francë, Kanada, Irlandë dhe Spanjë, tek pacientët e sëmurë rëndë me Covid-19, midis prillit të vitit të kaluar dhe janarit të këtij viti.
“Frymëmarrja në pozicionin barkas i ndihmon mushkëritë që të funksionojnë në një mënyrë më efikase”-shpjegoi autori kryesor i studimit dr.Xhi Li, profesor i asociuar dhe terapist i frymëmarrjes në Qendrën Mjekësore të Universitetit Rash në Çikago, Ilinois, SHBA.
“Kur njerëzit që vuajnë nga probleme të rënda të oksigjenimit të gjakut, qëndrojnë shtrirë mbi bark, kjo sjell përputhjen më të mirë të qarkullimit të gjakut dhe ventilimit të mushkërive, gjë që përmirëson ndjeshëm nivelet e oksigjenit në gjak”- thekson ai.
Li vë në dukje se janë në dispozicion disa ndërhyrje për të përmirësuar oksigjenimin e gjakut tek pacientët me forma të rënda të Covid-19. Gjithsesi, deri më tani kishte pak dëshmi klinike të përqendruara tek rezultatet, që të tregonin se pozicionimi barkas para ventilimit mekanik ishte shumë i dobishëm.
Në këtë studim novator, autorët hipotetizuan që në fillim se shtrirja barkas e ulte ndjeshëm nevojën për ventilim mekanik tek pacientët me forma kritike të Covid-19. Pacientët e studiuar, u zgjodhën rastësisht në grupet e pacientëve që qëndronin të shtrirë, mbi shpinë apo bark.
Atyre iu kërkua të qëndronin barkas për aq kohë sa mund të duronin. Të dyja grupet siu nënshtruan terapisë me maska oksigjeni me rrjedhje të lartë. Ata u monitoruan vazhdimisht, për të përcaktuar nëse ishte i nevojshëm ventilimi mekanik.
Të dhënat e këtij studimi, treguan se grupi që qëndroi barkas, kishte shumë më pak gjasa që të kërkonte ventilim mekanik (33 për qind në grupin që qëndroi barkas, përkundrejt 40 për qind në grupin që qëndroi shtrirë mbi shpinë.
Autori tjetër kryesor i studimit, Stefan Erman, nga Tursi në Francë tha se “qëndrimi barkas i pacientëve, është një lëvizje e sigurt që zvogëlon rrezikun e dështimit në trajtimin e dështimit akut hipoksemik të frymëmarrjes për shkak të Covid-19. Shëndeti i pacientëve përmirësohet ndjeshëm, nëse ata munden të qëndrojnë në këtë pozicion për të paktën 8 orë në ditë”- theksoi ai.
