Nga Ylli Pata
Revolucioni i vërtetë që ka ndodhur në Shqipërinë politike është reforma në drejtësi. Krijimi i një trupe prokuroësh specialë me gjykatat e posaçme, nën ombrellën e fuqishme të SHBA dhe BE, ka sjellë një tronditje kolosale në vend.
Politikanët dhe zyrtarët e lartë janë pjesa më e prekshme dhe më e kollajtë për tu goditur nga SPAK, i cili i ka rënë mazhorancës me topuz në kokë, e siç thotë Edi Rama i ka ngulur thikat në tëë trupin e shumicës politike shqiptare.
SPAK nuk ka asnjë kufi për te hetuar çdo zyrtar të lartë, madje edhe të zgjedhur. Por për të shkuar më tej; kontroll banese, apo përgjim duhet leje telefoni. Në Kuvendin e Shqipërisë, kanë mbërritur disa herë kërkesat e SPAK për të hetuar më tej deputetë, të cilat në shumicën e rasteve, mazhoranca që ka votat e shumicës i ka dhënë menjëherë.
Por fakt ka qenë, se pas lejes së Kuvendit, SPAK i ka rrasur në burg zyrtarët, duke i hedhur çelësat në det, pa e vrarë mendjen se sa e rëndë është akuza, e a përbën ajo standard për mbajtjen në burg derisa të zhvillohet procesi, kohë që mund të shkojë me vite.
Burgu paraprak, është një masë që përdoret për një masë të rëndë dhe flagrante siç është vrasja përshembull, një krim tjetër i rëndë, ose korrupsioni i përmasave të mëdha, e rreziku për tu larguar.
Shumica e veprave penale që janë dërguar më pas në gjyq për deputetë apo ish-ministra shkon te e famshmja “shpërdorim detyre”. Megjithatë, kjo është një çështje tjetër që meriton debat, e që po bëhet shumë pak.
Le të vijmë në rastin e sotëm. SPAK ka qëndrimin e tij, bindjen e tij, e këtë e ka mbrojtur edhe në Komisionin e mandateve.
Pjesa tjetër është sjellja e palëve politike. Partia Socialiste, deri tani nuk ka marrë një vendim në lidhje me dhënien e lejes për Ballukun, por gjasat janë se nuk do t’ja japë.
Arsyeja politike e PS-së është se, edhe pse e ka krijuar SPAK me votat dhe ngritjen e strukturës së re të drejtësinë, ka humbur besimi për një sjellje normale të prokuroëve.
Kjo pasi çdo zyrtar i mazhrancës që është hetuar nga prokurorët specialë, është linçuar me materialet propagandistike, e është kalbur në burg. Ka munguar një sjellje institucionale dhe normale ndaj zyrtarëve që SPAK ka marrë nën hetim. Rasti i kryebashkiakut të Tiranës Erion Veliaj, i cili mbahet në burg me sebepe që i nxjerrin muaj pas muaji, është lakmusi kryesor. Ndërkohë që prej nëntorit ndaj Belinda Ballukut është hedhur një arsenal i madh municioni artilerik.
Mazhoranca pretendon se nuk kemi të bëjmë me një hetim për korrupsion po për një vepër tjetër siç është shkelja e barazisë në tendera, ndërkohë që argumentet pritet të jepen në seancën plenare, ku sipas të gjitha gjasave do të flasë edhe Balluku.
Ndërkaq, nga ana tjetër kemi sjelljen e opozitës, posaçërisht Partisë Demokratike. Është krejt normale, sidomos për nivelin politik të Shqipërisë, entuziazmi propagandistic ndaj çdo akuze që SPAK sjell në Kuvend për kundërshtarët politik.
Akuzat, janë një armë e rëndësishme me të cilët mbahet makineria e luftës politike. Gjithsesi, mënyra e sjelljes në raport me rastet që vijnë në Kuvend, nuk është se nuk perceptohen dhe shihen nga njerëzit.
Në çdo vend normal, një opozitë bërtet me të madhe kur një personazh i mazhorancës akuzohet për abuzime me pushtetin. Në finale ajo kërkon që t’i hapet rruga drejtësisë, ndërkohë që është gjithashtu “dialektike” që të votojë pro të gjitha rasteve kur prokuroria sjell kërkesa për leje arresti, kontrolli apo përgjimi në Kuvend.
Një votim en-block i të gjitha kërkesave të SPAK pa i hyrë materialit në lëndën e tij, e kthen politikën e opozitës parimore, e konseguente në linjë, e që jep mesazh për qytetarët, shembull për mazhorancën e sinjal për ndërkombëtarët.
Por çndodh me PD-në? Kujtoni rastin “Berisha”; i cili është i akuzuar për korrupsion të shumave të mëdha në dosjen “Partizani”. Prokurorët që e ndoqën çështjen megjithatë vendosën masën “detyrim paraqitje”, të cilën Sali Berisha jo vetëm nuk e respektoi, por e nëpërkëmbi SPAK, sa e detyroi të kërkojë masa më të rëndë siç ishte arresti në shtëpi, masë që e tha publikisht që do të jetë e tillë.
Por deputetët e PD-së ju vërsulën prokurorit duke i linçuar 7 breza të fisit të tij, familjen, e madje edhe duke i hyrë në shtëpi. Ndërkohë Sali Berisha vijon çdo dy javë arsenalin e shantazheve ndaj SPAK si dhe gjyqtares së çështjes Irena Gjoka, ndaj të cilës ka pasur një sulm të organizuar kriminal verbal.
Ndërkaq, Fatmir Mediu, edhe pse është në process për katastrofën e Gërdecit ku u vranë 28 ersona dhe plagosën mbi 200 të tjerë dhe u hodhën në erë disa fshatra, është i lirë për të lëvizur, kryer aktivitet politik e diplomatik, apo edhe raste të tjera me politikanë të hetuar.
Pikërisht standardet e dyfishta të sjelljes politike kërcet dhe humb të drejtën morale e publike të një opozite për të qenë luajale me publikun në lidhje me hetimet ndaj zyrtarëve e politikanëve.
