Spanja ka nisur zyrtarisht këtë të hënë procesin e aplikimeve personave për njërën prej amnistive më të mëdha të emigracionit në historinë e saj moderne. Mijëra emigrantë pa dokumente vërshuan drejt zyrave postare dhe qendrave të sigurimeve shoqërore në të gjithë vendin, me shpresën për të lënë pas jetën në hije dhe për t’u integruar plotësisht në shoqërinë spanjolle.
Programi, i cili u finalizua këtë muaj, u ofron të huajve që kanë jetuar të paktën pesë muaj në Spanjë dhe që kanë precedentë të pastër penalë, një leje qëndrimi njëvjeçare me të drejtë rinovimi. Ky hap vjen në një kohë kur pjesa tjetër e Evropës po ashpërson masat ndaj migracionit, duke e pozicionuar Madridin si një rast unik të pragmatizmit ekonomik dhe social.
Drejtësia dhe nevoja ekonomike
Kryeministri Pedro Sánchez e ka mbrojtur fuqishëm këtë masë, duke e cilësuar si një lëvizje strategjike për të përballuar plakjen e popullsisë dhe për të forcuar fuqinë punëtore.
“Kjo është një akt drejtësie dhe një domosdoshmëri. Ata që tashmë jetojnë dhe punojnë në Spanjë duhet ta bëjnë këtë në kushte të barabarta dhe të paguajnë taksat e tyre,” deklaroi Sánchez.
Sipas vlerësimeve të qeverisë, masa mund të përfshijë 500,000 persona, por grupi i ekspertëve “Funcas” vlerëson se numri i të huajve pa dokumente në vend mund të shkojë deri në 840,000. Sektorë jetikë si bujqësia, turizmi dhe shërbimet shtëpiake varen pothuajse tërësisht nga kjo forcë pune.
Në Madrid dhe Barcelonë, radhët e gjata përshkruan atmosferën e ditës së parë. Për shumë emigrantë nga Venezuela, Kolumbia dhe Maroku, ky është fundi i një pritjeje të gjatë dhe plot pasiguri.
“Pa dokumente, duart i ke të lidhura. Je si një zog që nuk mund të fluturojë, me krahë të thyer,” u shpreh Mourad El-Shaky, një 25-vjeçar maroken që priti katër orë në Barcelonë për të plotësuar dosjen e tij.
Edhe për Johana Morenon, një arkiviste nga Venezuela që aktualisht punon si pastruese, legalizimi do të thotë dinjitet dhe përgjegjësi: “E dimë që do të kemi të drejta, por do të kemi edhe detyrime. Duam të kontribuojmë dhe të paguajmë taksat tona.”
Sfida e afateve
Megjithëse procesi nisi me fluks të lartë, ekspertët ngrenë pikëpyetje mbi kapacitetin e mbi 370 zyrave postare dhe 60 zyrave të sigurimeve shoqërore për të përpunuar këtë volum aplikimesh brenda një afati kaq të shkurtër. Aplikantët kanë kohë vetëm deri në fund të qershorit për të dorëzuar dokumentacionin.
Spanja nuk është e panjohur për amnistitë e tilla; kjo është hera e shtatë që nga viti 1986 që vendi ndërmerr një legalizim masiv. Megjithatë, kjo nismë e vitit 2026 po shihet me interes të madh nga mbarë blloku evropian, si një eksperiment i guximshëm që synon të kthejë një sfidë sociale në një motor rritjeje ekonomike.
