Gjithmonë është një emocion i posacëm të shkosh në Britani. Te Ishujt më saktë sic pëlqejnë t’i quajnë vetë britanikët. Ata mendojnë se janë vërtet një ishull krahasuar më botën. I kanë dhënë Europës ndër shumë të tjera, edhe dy gjëra të mëdha: Demokracinë dhe Futbollin. Paradoksi është se sot nga njëra duan të dalin, e nga tjetri (nga Europiani), duan t’i nxjerrin.
Paradoksi eurobritanik është më i dukshëm kur i hipën trenit Eurostar për në Londër. Nga Lille ku nisem në mëngjesin e së hënës, stacioni londinez i St.Pancras është dicka më shumë se një orë larg. Por treni TGV kalon ndërkohë Calais, Tunelin e më pas Dover e Londër. Kalon vendqëndrimin e dikurshëm të mijëra refugjatëve të përzënë, kanalin miliarda paundësh, krenarinë dhe njëkohësisht simbolin e aferave korruptive euro britanike dhe Doverin, ose murin e parë të ishujve britanikë që gjermanët nuk arritën ta kalonin kurrë. Sot, supershteti europian i drejtuar nga Berlini, po humbet sërish një betejë me Londrën, atë për ta mbajtur atë ne Europë. Të martën sondaxhet treguan se mbështetja për të dalë nga Europa është 6 pikë para mes britanikëve.
Në stacionin e trenit Lille Europe (si një shenjë parandjellëse se aty shumë shpejt do jetë kufiri mes saj dhe britanikëve mendjendryshuar), janë dy postoblloqe. I pari francez i Schengen e më pas të presin policët anglezë. Vdes kur shohin të dyja palët pasaportën dhe habiten me paradoksin e kapakut dhe asaj që shohin brenda dhe mezi mbajnë pyetjen për udhëtimet e shpeshta, që janë sigurisht në pjesën më të madhe për punë. Por ajo që më habit sa herë në Londër shkoj me tren, është se sa më shumë afrohet distanca kohore që i ndan, aq më larg duken dy botët që i ndan në mes një kanal, pak më i gjerë se ai i Otrantos.
Tani, ashtu si dikur në Otranto, shqiptarët kanë filluar të bëjnë popullorë gomonet, ndërkohë që ne jemi kthyer në targetin e preferuar të atyre që mbështesin Brexit, ose Britain Exit from Europe, një nga dy alternativat që këtu do votohen javën e ardhshme në 23 qershor. Sot gazeta më popullore në vend The Sun, ka dalë publikisht në mbështetje të Brexit, me titullin capken: “Be Leave in Britain”. Një gazetë e njohur për tituj të tillë, (Be Leave – largohu – shqiptohet Biliv, ose njëlloj si believe – besoj – pra besoni tek Britania dhe tek ikja e saj nga Europa është qëllimi i lojës së fjalëve) ajo merr guximin qytetar sot, për të mbajtur një qëndrim sa politik aq edhe patriotik. Shpjegon në pak rreshta se ka ardhur koha që gabimi i 43 viteve më parë të korigjohet. Fton qytetarët të mos tremben nga ata që po i frikësojnë se ekonomia britanike do rrënohet nga ikja nga Europa. I kujton referendumin e 15 viteve më parë kur britanikët i thanë JO euros. Dhe ja ku janë sot. Britania ekonomia e pestë në botë, e vetmja në Europë me këtë rritje dhe shkallë të ulet papunësie. Gjithë pjesa tjetër e Europës në krizë.
Ndërkohë hakmarrja e Europës ka filluar. Një ditë më parë UEFA kërcënon Anglinë për përjashtim nga Europiani. Dhuna ka qënë e tifozëve rusë por kjo ka pak rëndësi. Vendi që shpiku futbollin mund të përjashtohet. Ndryshe nga politikanët, Rooney dhe Hodgson i luten tifozëve të mos prishin punë: “Kemi punuar fort të vijmë deri këtu, dhe nuk duam të ikim” thotë traineri i Luanëve në një videomesazh.
Ky, ishte Brexit sot!
Ndërkohë tre mijë kilometra nga Londra, në Tiranë, një gjerman paralajmëroi politikanët atje se po linin jashtë Europe vendin e tyre për shkak të bllokimit të reformës në drejtësi.
Një parti politike sulmon një media se nuk i kanë pëlqyer titrrat.
Një kombëtare, ajo e Shqipërisë është prej katër ditësh në Europë. Ndryshe nga parlamenti i saj që përpëlitet me brekë nëpër këmbë mes të shkuarës dhe së ardhmes.
Ky, ishte Brek-sit sot!
Bye bye!
Posaçërisht për Javanews
