Nga Tomorr Shpiragu
Fshati kufitar i Deputetit ishte më i varfëri i zonës.
Në fisin e tij kishte vetëm një dhi.
Duke e ditur këtë rrezik, edhe miu ishte i vetëpërmbajtshëm kur mendonte se mund të shkonte për të gjuajtur në atë shtëpi.
Regjimi ende nuk kishte rënë, demokracia ende nuk kishte ardhur.
Meqenëse nuk ia doli dot jashtë, nisi të merret me politikë brenda kur të gjithë filluan të merren me këtë zanat.
Kur demokracia erdhi, Deputeti s’vajti asnjë ditë të shkollë, por, pas disa, vitesh u bë mjek.
Nuk punoi asnjë ditë në profesion, nuk shkoi asnjë orë në specializim, nuk ndoqi asnjë minutë leksion, asnjë sekondë seminar, asnjë praktikë, dhe një ditë e pa veten Doktor të specializuar.
Pastaj Deputeti u mor me partinë edhe më fortë, edhe më shumë, edhe më ngutshëm, edhe më ethshëm, edhe më me intesitet, edhe më me seriozitet.
E nisi nga më e vështira, nga më pak e vlerësuara, nga prapavija, nga ngritja e podiumeve dhe përgatitja e takimeve elektorale.
Ngrinte skela, mbante foni, rregullonte mikrofona, karrige, banderola, flamuj…
Në diell e në shi, Deputeti ishte i kudogjendur.
Deputeti shfaqte një besnikëri të madhe ndaj ‘atij Burrit’, siç edhe Deputeti e quante.
Si pasojë e besnikërisë, kur partia erdhi në pushtet, si fillim, Deputetit për një kohë të gjatë iu varën në qafë çelësat e selisë.
Çdo emërim i partisë kalonte nga filtri i Deputetit që rrinte natë e ditë te selia.
Përveç Deputetit, gjatë qeverisjes, aty s’kishte drejtues tjetër.
Deputetit iu dha pushtet i pakufishëm.
Me ardhjen e pushtetit, i erdhën edhe të mirat materiale më të mëdha.
Pasuria i erdhi Deputetit njëkohësisht me pushtetin që i dha “ai Burri”.
Pasi qëndroi një kohë të gjatë te selia dhe u kujdes që çdo emërim të kalonte nga zyra e Deputetit te partia, një ditë Deputeti u emërua ministër.
Kishte tre badigardë Deputeti, dy që e shoqëronin prapa dhe një para.
Atë që Deputeti kishte bërë me “atë Burrin”, po e bënin këta burrat e tjerë me Deputetin.
Arsyeja e këtij emërimi nuk u mor vesh asnjëherë në ishte serioze dhe e vërtetë apo ishte ‘hakmarrje’ e një rubrike humoristike në një gazetë kundërshtare me “atë Burrin”, që e kishte shndërruar Deputetin në personazh dhe kishte paralajmëruar vite më parë emërimin e rëndësishëm të Deputetit.
Gjatë kësaj kohe, si fillim, Deputeti bleu me kredi një Range Rover të fundit, pastaj nga llogaria e bashkëshortes një hyrje pallati në qendër të Tiranës, më pas nga trashëgimia e të atit një garazh për makinën e shtrenjtë, pastaj një vilë në Gji të Lalzit si dhuratë e trashëguar nga pronat e fisit në fshatin kufitar, pastaj hapi disa llogari bankare rrjedhëse, vijoi me disa prona në bregdet trashëguar nga famija e gruas, disa lokale dhe biznese në kryeqytet nga një kushëri në emigrim… Njëkohësisht, gjatë kësaj kohe, Deputeti mori edhe një shtëpi si i pastrehë nga Enti i Banesave.
Kur një ditë nëntor Deputetit iu kujtua dhia në fshat, miu që binte në shtëpinë e tyre dhe thyente qafën, tundi kokën duke e kthyer pakëz anësh, ngriti njërën vetull, me dorën e majtë bëri me gishtin tregues, ndërsa të djathtën e ktheu gjysmë anësh, pa nga Sali Berisha dhe kapërceu kangjellat e Kuvendit.
