Piktori Skëndër Kamberi në një intervistë për “Sot” ka qenë i ashpër sa i përket rolit të Ministrisë së Kulturës. Ai mendon se zhvillimi i arteve figurative duket se nuk ka qenë prioritet në institucione. Piktor me 50 vite krijimtari, Skënder Kamberi shprehet se Ministria e Kulturës duhet të mbledhë artistët dhe të organizojë dhe një konsultë me ta, pasi vetëm kështu mund të njihet dhe më mirë mbi problemet e tyre. Kritika piktori i njohur ka dhe në drejtim të asaj që po ndodh në GKA, që sipas tij duhet të ketë në vëmendje që të ekspozojë sa më shumë veprat e fondit dhe jo ti mbajë mbyllur. Skënder Kamberi është “Artist i Merituar” dhe “Piktori i Popullit”. Galeria Kombëtare e Arteve në fonotekën e saj mban me krenari shumë punime të Skënder Kamberit, puna dhe emri i të cilit kapërcyen dhe kufijtë shtetërorë. Ka hapur një sërë ekspozitash në Kajro, Paris, Angli, Stamboll, Itali, Athinë, etj.
Keni qenë ndër artistët e parë që keni reaguar mbi problemin e veprave të fondit të veprave në Galerinë Kombëtare të Arteve?
“Unë këtu kam disa vërejtje serioze. GKA është kthyer në një hangar, jo galeri. GKA është poseduesja e të gjitha vlerave krijuese të pikturës, që i ka në fond brenda dhe që i ka lënë atje, ndryshken, osksidohen dhe dekompozohen. Fondi do kujdes, kërkohet dezinfektimi dhe restaurimi për veprat”.
Por janë problem buxhetet për Galerinë Kombëtare të Arteve?
“Faji është si nga GKA, por dhe nga Ministria e Kulturës. Institucionet duhet të jenë më aktive, të marrin shembull nga Europa. Të vesh në Paris janë disa muze, të artit klasik, realist, modern dhe të gjithë llojet e arteve që i ka në posedim shteti. Dhe shteti madje nga fondet që merr nga klientët fiton jo pak. Të shkosh në Muzeun e Luvrit është vargu i njerëzve në shesh para Piramidës prej xhami, një varg i pandërprerë, kanë kërkuar artistët që nga ky fond që fiton shteti, janë paratë e artistëve të artistëve të sotëm. E kanë akorduar si shtet që 8 përqind ti japin artistëve dhe shoqatave. Galeria është e popullit dhe më duket se është një sabotim i madh, që të mbeten mbyllur veprat, me këto qëndrime që bëhen, me këto argumente absurde që jo kjo është e socializmit, etj, kjo nuk qëndron. Socializmi është një periudhë, që do të pasqyrohet se s’bën ashtu siç është, siç i kanë dhe shtetet e tjera. Në Uashington ka vepra arti që janë shumë realiste dhe i mbajnë. Unë fatbardhësisht i kam parë veprat që nga Nju Jorku deri në Pekin dhe nga Hamburgu, në Athinë, Stamboll, etj. Të tëra veprat që janë me përmbajtje njerëzore janë figurative dhe ruhen, janë prezente tek populli. Ata i ekspozojnë veprat, ne i kemi të mbyllura. Ku i kemi në sallat sot në GKA? Janë pak hapësira, janë disa salla të mekura ndaj është dhe detyrë e Ministrisë së Kulturës që ta ketë prioritet galerinë. Përmirësimi i artit në Shqipëri është dhe politik, dhe praktik, edhe financiar, ekonomik edhe për tu njohur në Europë. E them që Shqipëria në artet figurative është si Hollanda në shekullin e 17. Kaq shumë ka artistë dhe cilësisht, si Sali Shijaku, Nestro Jonuzi, Koço Kristiani, Anastas Kostandini, etj. Po ekziston dëshira e mirë, duhet menduar dhe për ti nderuar këta piktorë. Nuk ka një rrugë sot me emrat e piktorëve? Janë artistë populli, janë të shquar, kanë dhënë kontribut, dhe nuk kemi sot një rrugë me emrin e Foto Stamos? Ky zë artistësh që është i fuqishëm dhe prezent në jetë shuhet. Po kush janë këta artistë? Nuk i njeh njeri. Kjo nuk është e drejtë. Në këtë këndvështrim bëhet vlera dhe mosvlera e artistëve, deri tani për institucionet fatkeqësisht janë parë si të pa vlerë. Nuk e kam vetëm për këtë qeveri, por në 25 vjet artistët janë parë si pa vlerë nga shteti”.
