SHBA-të kanë goditur depozitat nëntokësore në zonën e Ngushticës së Hormuzit, ndërsa Izraeli ka synuar fushat e gazit në South Pars. Veprime të ndryshme, veçanërisht sulmi izraelit, që mund të hapin faza të reja në konflikt dhe të ndikojnë ndjeshëm në tregun e naftës.
Komanda Qendrore Amerikane (Centcom) njoftoi sulmin për të shkatërruar raketat kundër-anije të vendosura në pozicione të fortifikuara, duke përdorur bombat GBU-72, ndër më të fuqishmet në dispozicion, të përdorura për herë të parë dy vjet më parë kundër Houthi-ve në Jemen. Bombarduesit B-1 u ngritën nga baza britanike e Fairford, ndoqën një rrugë të jashtme për të shmangur fluturimin mbi Evropë dhe u furnizuan në ajër nga cisternat që u nisën nga Azores dhe Bulgaria.
Sulmet amerikane u fokusuan përgjatë gjithë bregut të Gjirit, ndërsa Izraeli insiston në veri-perëndim duke targetuar rrjetin raketor iranian.
Plani për mbrojtjen e navigacionit në Hormuz
Ish-admiral Mark Montgomery sugjeron një seri hapash për të garantuar sigurinë e kalimit në Hormuz:
1)Dobësimi i pajisjeve iraniane (mina, anije, dronë, raketa).
2)Patrullim ajror 50 milje përgjatë dy brigjeve dhe 100 milje në thellësi.
3)Prezenca e avionëve luftarakë për të ndaluar dronët Shahed.
Helicopterë sulmues për të penguar anijet e shpejta ose me eksploziv. Një task-forcë prej 10-14 destrojerësh të shoqërojë tankerët. Shfrytëzim i pajisjeve anti-mina, aktualisht të pamjaftueshme në flotën amerikane.
Eksperti britanik Jack Watling nënvizon kombinimin e taktikave të vjetra me teknologjinë moderne. Centcom ka mjetet për mbikëqyrje dhe fuqi zjarri, por edhe pasdaranët iranianë përdorin dronë detarë dhe ajrorë për sulme nga larg. Strategjia e tyre, si e Houthive në Jemen, synon të krijojë ndjesinë e pasigurisë dhe kontrollon kalimin e anijeve duke lejuar selektivisht tranzitin.
Rritja e tensionit në sektorin energjetik
Sulmi izraelit në South Pars alarmoi Dohën, e cila frikësohet nga hakmarrje të tjera ndaj infrastrukturës tashmë të dëmtuar.
Teherani ka paralajmëruar objektivat e mundshëm: Rafineritë saudite në Samref dhe al Jubail, fushat e gazit në al Hosn (Emiratet e Bashkuara) dhe qendrat e Katarit të Mesaied dhe Ras Laffan. Kjo ka çuar tashmë në një goditje ndaj Ras Laffan dhe rrit tensionin në rajon.
Qëllimet strategjike të Izraelit
IDF synon jo vetëm të eliminojë udhëheqësit e regjimit iranian, por edhe të destabilizojë vendin duke çaktivizuar infrastrukturën strategjike.
Pasdaranët shpërblejnë goditjet kundër fqinjëve, të cilët janë më të lehtë për t’u arritur, duke rritur rrezikun dhe tensionin në rajon.
Këto lëvizje konsiderohen të rrezikshme për të gjithë dhe sinjalizojnë një “zjarr” që nuk po has pengesa.
