Emisioni Uniko nga Spartak Koka në Klan Plus trajtoi historinë e Burbuqe Vidhanit, një 54-vjeçare e cila ishte arrestuar dhe dënuar si tutore për shfrytëzim prostitiucioni, akuzë të cilën vazhdon ta mohojë dhe pretendon në pafajësi.
Në një intervistë me gazetarin Spartak Koka, Burbuqe Vidhani ka rrëfyer si ishte jetesa e saj në burg.
Ajo flet për vështirësitë, pakënaqësitë me shoqen e qelisë dhe për mërzinë që askush nga familjarët e saj, burri dhe fëmijët, nuk shkuan ta takonin për 4 muaj me radhë.
Spartak Koka: A ishte e vështirë jeta në burg? Si mund të ma përshkruash?
Burbuqe Vidhani: Shumë keq ishte, shumë keq. Do duroja ato shoqet atje, ato që ishin me vjetërsi shumë, ato bënin zbor atje.
Spartak Koka: Pse të bënin zbor?
Burbuqe Vidhani: Unë vajta atje te dhoma, qaja, ulërija, ajo ndizte televizorin që ishte e dënuar atje, ishte e dënuar për drogë, dhe bënte si në shtëpi të vetë. Kishte shoqëri me shefet atje, unë i thashë të lutem ule çik zërin e televizorit se më dhimbte koka. Ajo më shumë e ngrinte. Edhe unë hoqa ato batanijet se isha në kat të dytë, krevat poshtë e krevat lart, hoqa ato batanijet edhe dola jashtë. Më erdhi ajo shefja mua më tha pse i ke bërtitur asaj. Pse i ke thënë ul televizorin? I thashë më dhimbte koka dhe dola jashtë. Mora raport shërbimi. Tha ti Burbuqe pse e ke kërcënuar shefen? Jo thashë unë.
Spartak Koka: E kishe kërcënuar?
Burbuqe Vidhani: Jo, jo, fare. Vajta atje unë. Për këtë je mërzitur ti Burbuqe? Për këtë thashë unë, më shqetëson shumë ajo shoqja atje. E mori ai shef Kleo, e mori atë e çoi lart, te dhomat lart. Do durojë shumë atje.
Spartak Koka: Ke pasur ndonjë moment të vështirë që nuk po e përballoje dot?
Burbuqe Vidhani: Sherre jo, por vrisja më shumë mendjen nga kjo që më ndodhi, nuk vinin asnjë te mua.
Spartak Koka: Kush të vinte te burgu për vizitë?
Burbuqe Vidhani: Mbrapa më erdhi burri dhe çunat.
Spartak Koka: Pas sa muajsh?
Burbuqe Vidhani: Pas 4-5 muajsh. Në fillim nuk vinte. Unë u çmenda fare atje. Nuk vinin.
Spartak Koka: As për të sjellë për të ngrënë?
Burbuqe Vidhani: Jo jo. Ashtu haja bukën e burgut. Qaja natë ditë atje.
Spartak Koka: Në 11 ditë çfarë bëje? Cila ka qenë dita jote?
Burbuqe Vidhani: Shumë e vështirë, përplasja kokën sa andej këndej. Vetëm me ilaçe rrija atje, me tension 20.
Spartak Koka: Te burgu 325 në Tiranë ke qenë?
Burbuqe Vidhani: Po, po, te Ali Demi. Kam patur shumë halle. Nuk kam qenë asnjëherë e lumtur si gjithë shoqet e tjera.
Spartak Koka: Përse?
Burbuqe Vidhani: Ja, burgu po. Fjetja po jashtë, siç e shihni. Asnjëherë e lumtur nuk kam qenë. Sakrifica të mëdha, nuk kam parë 1 ditë të bardhë në jetën time. Nuk kam një shoqe, më përbuzin gjithë shoqet. Të bëja dhe unë një jetë si gjithë shoqet e tjera. Ma tha dhe çuni i vogël një ditë, ti mama s’ke shoqe tha. Po s’kam o bir se unë s’kam pasur lekë, ato e shohin fukara, fukarain nuk e do njeri.
Spartak Koka: Po kur punoje në lokal kishe shoqe?
Burbuqe Vidhani: Kisha shoqe, isha shumë e lumtur. Isha vetë burrë e vetë grua.
/a.r
