Nga Enkel Demi
Një grup studentësh të Media Aktive kanë kryer një eksperiment social, i cili është krejt i thjeshtë, por që të fut në të thella.
Të rinjtë në pjesën e parë të eksperimentit të tyre hedhin kanaçe në këmbët e qytetarëve që shëtisnin në rruginat e kodrave të liqenit në Tiranë.
Kurse në pjesën e dytë improvizojnë një sherr xhelozie mes një çifti, ku mashkulli bëhet mjaft agresiv dhe vajza kërkon ndihmë me të madhe.
Në të dyja rastet reagimet e shëtitësve kanë qenë pothuaj zero.
Meqë flasim për ambjentin shumë këto kohët e fundit, betonin dhe betejat politike që thurren rreth këtyre argumentëve, studentët janë treguar më realistë dhe më finokë se politikanët e komentatorët e shtypit. Ata e kanë nisur nga gjëja më e rëndomtë, hedhja e mbeturinës në mes të rrugës. Asnjeri nuk thotë një gjysëm fjale, dikush e shtyn me këmbë nga udha e vet, por askush nuk i mban ndotësit ndonjë fjalim sensibilizues, jo më të tërheqë vërejtjen apo t’i kërkojë ta rimarrë mbeturinën e hedhur. Kjo do të ngjante kudo tek fqinjët tanë a në Perëndim, mes shqiptarëve nuk ndodh. Kultura e ulët e jetesës është reflektim i kësaj mospërfillje popullore. Shqiptarët shfryjnë hundët pas lëvoreve të pemës, lënë këpucët e shkelura tek pragu i derës, pështyjnë përtokë apo bëjnë kosh në kazan duke vërvitur qesen me plehra nga kati i pestë i banesës. Këta nuk kanë si reagojnë po ia hodhe kanaçen tek këmbët, sepse janë të mësuar, është brenda kulturës së tyre së të jetuarit që kur mbaron frutin, lëvozhgën e hedh në tokë, kur e pi pijen energjike kanaçen e hedh nga dritarja e makinës së shtrenjtë që po vozit pjeshka. Kur tymos në ballkon bythçen ende të ndezur e flak drejt e në oborr ku luajnë fëmijët.
Në rastin e dytë bëhet fjalë për dhunë. Më keq se te kanaçja, njerëzit shohin, ulin kokën dhe shkojnë. Këtu ndërron pak puna. Nuk ma merr mendja se një zotëri a zonjë, të cilët duhet të kenë vetë fëmijë të rritur, të jenë kaq shpërfillës, kur një vajzë e re kërkon ndihmë. Por, ka gjasa të kenë frikë. Një kokorosh që bën një skenë aq të shëmtuar në rrugë, me siguri duhet ta ketë një hekur me vete, ndaj vazhdojmë udhën. Femra që është lidhur me të fortin, tek e fundit fajin e ka vetë, sepse ky është shpërblimi, huri. Pyetja është përse nuk lajmërojnë policinë? Xhirimet e eksperimentit kanë zgjatur mbi një orë dhe askush nuk njoftoi autoritetet. Kjo rrëfen që një qytetar i Tiranës nuk ka besë tek policia, tek shteti, sido që janë kryer seminare pafund për marrëdhëniet mes policisë dhe komunitetit. Më saktë një vërë në ujë, ndaj secili të shoh punën e vet.
Më poshtë po postoj filmimin e kryer nga studentët e Medias Aktive, të cilët sipas meje kanë bërë një punë të paqme.
