Nga Dom Gjergj Meta
A e dini te dashur se si me duket Shqiperia nganjëherë? Si puna e asaj gruas që u dhunua në Vlorë. Dikush e dhunon, dikush rri indiferent, dikush largohet e dikush tjetër e lmon.
Ata që e duan nuk kanë fuqi ta mbrojnë. Më duket akoma si një femër që duan ta kenë dashnore disa barkmëdhenj të pangopur e që herë e rrahin e herë e fusin në shtrat për qejfin e tyre.
Por asnjë nuk e dashuron e kur ajo është e sëmurë askush nuk e sheh me sy të ballit. Mund të vazhdoja pafundësisht kështu. Unë për veten time e dua dhe më dhimbset.
Dhe nuk e dua vetëm kur ka ndeshje kombëtarja. E dua edhe kur nuk shkoj në Paris për të parë ndeshjen.
