Nga Ben Andoni/
Gjuha politike e përdorur në ditët e fundit nga kampet e ndryshme, për atë që na pret në shtator, është më shumë se e lodhshme. Fushata kundër informalitetit, Reforma e Drejtësisë, lirimi i mjediseve publike etj., etj., dhe të tjera nisma, po na bëjnë të dukemi sikur jemi përpara një aksioni, që s’do ketë fund.
Por, jo që s’jemi mësuar. Mjaftojnë një palë zgjedhje, një ekip i ri qeverisës dhe menjëherë gjithçka do të fillojë nga fillimi. Anulohen leje, premtohen lirime, prishen ndërtime e fillojnë akuza dhe kundërakuza. O zot, sa akuza në këtë vend! Të vjen për të qeshur, se pak ditë më parë, ish-kryetari i bashkisë së Vlorës i dërgoi lule pasardhësit të vet dhe, po ai, pak ditë më vonë e etiketonte si idiot kolegun…Por, në këtë hulli, më e frikshme është gjuha e përdorur dhe sensi i luftës, që përcjellin të gjithë palët, pa shkuar asnjëherë në thelb. Drejtoresha e Tatimeve, që do jetë një nga pikat kulmore të këtij aksioni të premtuar kundër informalitetit, u mjaftua me një deklaratë të thatë dhe pa asnjë sqarim për gazetarët, duke na treguar sesa pak vlejmë, para arrogancës së pushtetit. Të tmerrshme janë nga ana tjetër, akuzat gati të frikshme që bën PD-ja, pjesë e këtij kaosi, ku jeton Shqipëria.
E dimë mirë se nëse nuk vihet nën fre evazioni galopant në tatime, jemi koshientë që kësti i radhës së kredisë së FMN-së do e kushtëzojë Qeverinë e Rilindjes ta ketë shumë të vështirë të vazhdojë premtimin e saj makro. Por zonja, në traditën dhe të zyrtarëve të tjerë, vetëm sa foli dhe tregoi se kjo do bëhet se kështu mbaron informaliteti, ulen taksat dhe shtohen rrogat, por pa dialoguar dhe folur normalisht. Ashtu si kanë thënë paraardhësit, paraardhësit e tyre dhe ashtu si do thonë dhe pasardhësit e saj.
Në fakt, të gjithë palët po të ishin pak më me shumë këmbët në tokë, do na tregonin se kur do kishim pak më shumë vende pune, kur do kishim pak më shumë normalitet, më pak krime, kur do të zbulonin kriminelët potencialë, kur do t’i jepnin një emër tragjedisë së Gërdecit, 21 Janarit dhe shumë të tjerave. Për këto s’ka përgjigje. Dhe, kurrë s’do ketë. Sepse edhe kur shpalosen gjëra të mira, ato kanë filluar të kenë efektin e kundërt, atë të zhgënjimit te njerëzit, që gjërat asnjëherë nuk çohen deri në fund.
Shqipëria është e sfilitur me fushatat dhe me aksionet, këtë term të frikshëm që të sjell në kujtesë aksionet e pareshtura, që nuk të linin kohë të lirë, që të merrnin të dielën dhe që të detyronin të ishe vazhdimisht në rresht. Ndaj, kur do kemi pak normalitet? Dhe, jo aksione dhe fushata.
