Nga Ben Andoni
Situata e rënduar politike në Shqipëri shtuar edhe nga protesta e opozitës, pak para zgjedhjeve të përgjithshme, ka sjellë në vëmendje lodhjen e publikut për retorikën e rëndë të pandryshuar, që artikulohet nga formacionet politike shqiptare. Mospasja e alternativave të bashkëpunimit, vonesat e pakuptimta të reformës zgjedhore, ekuivokët e panevojshme për reformën në drejtësi, e mbi të gjitha mungesat e impakteve të politikave ekonomike, e ka bërë vendin tonë që të eksportojë një ndjesi parregullsie, por edhe amullie, prej politikës.
Paçka përpjekjeve të ditëve të fundit me tone të ulura të Ramës, retorika dhe besimi i tij i tepruar në fitoren e mandatit të ardhshëm gati apriori, i ka hedhur më shumë benzinë zjarrit të opozitës. Kjo e fundit me një sens për të kundërshtuar gjithçka, ashtu si kolegët e tyre, në mandatin e shkuar, ka përcjellë vetëm kaos, që përkthehet në pamaturi politike të Tiranës.
Ndërkohë kjo lloj gjendje duket se po ndihet paq në Kosovë e Maqedoni. Në të parën, faktori shqiptar, pozitë-opozitë është në një rrugë pa krye, sa i përket problemeve themelore në vend. Për hir të mosmarrëveshjeve sa i përket Demarkacionit dhe Asosacionit të komunave serbe, është e bllokuar e ardhmja e kosovarëve të thjeshtë. Njësoj si Tirana dhe Prishtina, opozita dhe pozita veprojnë dhe i shpallin vetëm luftë njëra-tjetrës si dhe mungesë totale bashkëpunimi. Nga të dy palët mungon edhe fija më e pakët e përbashkët e mirëkuptimit. Por, ndërsa mund të thuhet se Prishtina e ka prej përvojës së pakët demokratike në liri, duhet shtuar se edhe frymëzimi prej Tiranës është gati nul.
Tirana jo vetëm nuk po frymëzon më, por gjithnjë e më shumë përbën një shembull që nuk duhet të ndiqet. Dhe, Kosova e ndjen mirë këtë duke u bërë gjithnjë më e ftohtë me zhvillimet e Tiranës.
Këtë duket se kanë parasysh dhe partitë maqedonase në Shkup, që paçka se e akuzojnë Tiranën si përçarëse të procesit për formimin e qeverisë, po e ndjejnë mirë, se ajo nuk shërben më si frymëzim dhe shembull nga ku mund të mësojnë shqiptarët.
Dhe, ç’është më e keqja, Tirana po e humb rolin frymëzues edhe prej politikës kaotike të saj dhe pa sens në drejtim të rajonit, ku jetojnë shqiptarët, që gjithnjë e më shumë po përkthehet me përçarjen dhe mënyrën sesi ata janë krejtësisht të manipuluar në vendet fqinje. (Javanews)
