Nga Ervis Iljazaj
Mbledhja e përbashkët midis dy kuvendeve, atij të Kosovës dhe Shqipërisë, megjithëse si slogan kishte bashkimin, nga ajo që u diskutua dhe qëndrimet që u mbajtën, nxori më shumë në pah ato që ndajnë dy shtetet e të njëjtës kombësi se sa bashkimin midis tyre. Ishte në fakt një mbledhje e sforcuar si pasojë e raporteve midis Edi Ramës dhe Albin Kurtit.
Nga fjalimet, por edhe nga gjestet si ajo e letrës që Rama i dërgoi Kurtit edhe pse pesë metra larg, dukej qartë një klimë e tensionuar. Dukej sikur secili e shfrytëzoi këtë mbledhje jo për të krijuar një bashkëpunim më të madh midis dy shteteve, por për të theksuar edhe njëherë linjat politike që ndryshojnë në mënyrë të qartë midis lidershipit të Kosovës dhe Shqipërisë.
Ka disa kohë që Edi Rama dhe Albin Kurti kanë futur në një spirale të rrezikshme marrëdhëniet midis dy shteteve dhe dy shoqërive, asaj të Shqipërisë dhe asaj të Kosovës. Një marrëdhënie e cila nuk është e keqe, por që nuk ekziston fare. Në vitet e fundit Kurti dhe Rama kanë patur qëndrime të ndryshme për çështje thelbësore të politikës së jashtme. Kurti një socialist-nacionalist dhe Rama një socialist-internacionalist kanë kërkuar zgjidhje për Kosovën në mënryra të ndryshme dhe me metoda të ndryshme. Sigurisht ndërhyrjet e Ramës për zgjidhjen e çështjes së Kosovës mund të kenë qenë të ekzagjeruara dhe të tepruara duke mënjanuar shpesh herë sovranitetin e Kosovës, por ama Shqipëria dhe ai si Kryeminsitër i saj shpesh herë ka hasur në radikalitetin e qëndrimve të Albin Kurtit,
Çëshjta e Thaçit gjithashtu, e cila është rimarrë sot në Kuvendin e Kosovës nga Rama, hapur dhe qartë duke kritikuar qeverinë e Kosovës, ishte një tjetër çështje që theksoi ndasitë midis dy qeverive. Këto qëndrime, për çështje thelbësore të Kosovës kanë krijuar aleanca të ndryshme midis politikës së Kosovës dhe asaj të Shqipërisë. Fatkeqësisht në këto momente nuk kemi marrëdhënie midis shteteve, si dy shtete të një kombi, por marrëdhënie dhe preferenca për forca të caktuara politike. Dhe kjo ka sjellë që marrëdhëniet midis Kosovës dhe Shqipërisë të jenë si asnjëherë më parë. Kurrë më parë marrëdhëniet midis dy shteteve nuk kanë qenë të tilla dhe në këtë mënyrë.
Dhe padyshim një rol në këto marrëdhënie kanë patur Kurti dhe Rama. Dy lidera megalomanë, delirantë në shumicën e rasteve, të cilët janë qartësisht në konkurencë për të marrë primatin e lidershipit në botën shqiptare. Egoizmat politikë të secilit kanë penguar qartë marrëdhniet midis dy shteteve dhe kalimin e tyre në një nivel tjetër. Në fakt, këto mbledhje të përbashkëta, që më parë ishin të qeverive dhe tanimë të kuvendeve, nuk është se kanë sjellë ndonjë risi apo përmirësim të jetës së shqiptarëve që jetojnë në Kosovë dhe shqiptarëve që jetojnë në Shqipëri. Ato janë mbledhje me shumë zhurmë, me folklorizma patriotikë të tepruara, por që në të vertet nuk sjellin ndonjë gjë në raportet midis dy shteteve.
Fatkeqësisht për sa kohë që në krye të qeverive do të jenë Rama dhe Kurti, duket sikur këto marrëdhënie do të vazhdojnë të jenë të tilla. Egoizmat politikë të secilit nuk po lënë që energjitë e Shqipërisë dhe Kosovës të bashkohen për të sjellë zhvillim, prosperitet dhe zgjidhje të çështjeve thelbësore të politikës së jashtme. Nuk është rasti për të theksuar se i kujt është faji, por ama duhet theksuar fort se në këtë mënyrë po humbim shumë kohë për integrim dhe zhvillim të përbashkët.
