Nga Alfred Peza
Ilir Meta është shfaqur për herë të parë që nga fillimi i pandemisë, me maskën mbrojtëse ndaj Covid-9 në publik, në daljen e tij të fundit për mediat. Duke vendosur maskën, Presidenti u rikthye me pahir tek pozita e çdo qytetari të kësaj Republike, që e kanë të detyrueshme mbajtjen e saj. Presioni mediatik dhe rezitenca publike, e detyruan Kreun e Shtetit që të hiqte dorë nga sfida, duke dështuar në përpjekjen e tij për ta përdorur maskën për qëllime politike dhe elektorale në favor të LSI.
Edhe Monika Kryemadhi ka patur të njëjtën qasje publike në lidhje me këtë masë mbrojtëse ndaj virusit vrasës. Mbajtja e maskës, distancimi social dhe larja e duarve, janë konsideruar nga eksperët e fushës, si tri masat e detyrueshme për çdo qytetar për të përballuar katastrofën më të madhe shëndetësore të 100 viteve të fundit për shoqërinë njerëzore. Kryetarja e LSI ende nuk është parë që ta mbajë maskën publikisht, megjithëse është gjobitur për këtë nga policia, si mijëra qytetarë të tjerë.
Mosmbajtja e maskës vetëm nga Ilir Meta dhe Monika Kryemadhi, ndër të gjithë liderët politikë shqiptarë, dëshmon se ajo u tentua që të shndërrohej nga një masë mbrojtëse për shëndetin publik, në një instrument politik për votat e tyre. Ose në pjesë të lojës elektorale në prag të zgjedhjeve të 25 prillit 2021, si element identiteti të të gjithë atyre që nuk besojnë tek pandemia dhe për rrjedhojë as tek masat mbrojtëse ndaj saj.
Nuk është herë e parë që liderët politikë kudo sot në botë, tentojnë që ta shndërrojnë maskën, në një pikë ndarëse mes të majtës dhe të djathtës në luftën politiko-elektorale. Në pikën ndarëse të spektrit politik, në një kufi të ri, të ndarjes postideologjike. Në flamurin ndarës mes atyre që besojnë tek shkenca në këtë luftë, me ata që besojnë tek teoritë konspirative. Në barrikadën ndarëse, mes atyre që besojnë tek solidariteti për ta përballuar virusin vrasës dhe dhe atyre që përqafojnë rebelimin, nga ana tjetër.
Reagimi i pasinkronizuar i organizmave ndërkombëtare të shëndetësisë dhe menaxhimi i dështuar në shumë raste nga qeveri dhe shtetet nga më të fuqishme të globit, ka sjellë për pasojë jo vetëm shumë viktima por edhe lëvizje për përfitime politike nga liderë, parti dhe grupime kryesisht populiste. Humbja e Presidentit të SHBA në garën zgjedhore të 3 nëntorit, që mbajti një qëndrim sfidues ndaj masave të sugjeruara nga ekspertët e virologjisë duke flakur në mënyrë demonstrative maskën publikisht, dëshmoi se askush nuk mund të fitojë dot mandat përmes kësaj qasje.
Edhe në Shqipëri teoritë e komplotit botëror rreth pandemisë dhe kontrollit njerëzor me anë të vaksinës, ka patur si kudo, idhtarët e vet. Fillimisht përmes mosbezimit në ekzistencën e virusit, më pas si një mënyrë për ti shpëtuar mbylljes së detyrueshme të vendit dhe më tej, si një rrugë për tiu larguar mbajtjes së maskës mbrojtëse. Me sa duket, në përpjekje për të bërë për vete politikisht, e më pas edhe elektoralisht këtë masë qytetarësh në prag të zgjedhjeve të reja parlamentare, udhëheqësit e LSI tentuan që të përfitonin sa të mundnin.
Fillimisht kanë qenë Ilir Meta dhe Monika Kryemadhi që nuk e mbajtën vetë personalisht maskën mbrojtëse në publik. Më pas këtë gjë kryetarja e LSI nisi që tua kërkonte edhe qytetarëve, e më pas pjesëmarrësve në takimet paraelektorale të strukturave të kësaj partie. E atëherë kur u duk se mosmbajtja e maskës mund të shndërrohej në një element identifikimi politik, ndodhi edhe ajo që pritej, nisur nga rritja e numrit të të infektuarve me covid-19.
Mediat filluan të raportonin se figura gjithnjë e më të rëndësishme politike brenda LSI, njëkohësisht edhe ndër bashkëpunëtorët më të afërt e të rëndësishëm të Metës dhe Kryemadhit, ishin prekur nga virusi. Sa më të shpeshta që po bëheshin këto raste dhe sa më lart emrat e tyre ngjiteshin në hierarkinë e LSI, aq më e fortë po bëhej kritika e mediave dhe aq më i madh presioni publik.
Nëse Ilir Meta do të besonte vërtetë tek mosmbajtja e maskës, kjo do të thotë se ai nuk besonte as tek virusi, e për rrjedhojë nuk kishte pse të predikonte çdo ditë, dështimin e qeverisë në luftën kundër pandemisë. Fakti që Presidenti i Republikës iu dorëzua maskës dhe pranoi që ta vendoste atë publikisht, tregoi se sa të dështuara janë përpjekjet ekstrapolitike, për të përfituar në mënyrë artificiale vota në këtë vend.
Të paktën pas kësaj, edhe Monika Kryemadhi do ta ketë kuptuar, se maska nuk mund të shndërrohet kaq kollaj në fletë votimi!
