Rreth një javë më parë, parlamenti francez debatoi për hapjen e negociatatve për Shqipërinë dhe Maqedoninë e Veriut.
Gjatë fjalës së tij në Kuvend, senatori francez Oliver Cadic përmendi ish-presidentin shqiptar Alfred Moisiu, të cilin e kishte pritur në Francë dy javë më parë.
Cadic tregoi se i kishte ish-presidenti shprehu dëshirën që dy vendet tona të krijojnë lidhje më të ngushta dhe se Franca ti kushtojë më shumë rëndësi rajonit të Ballkanit.
Senatori francez u shpreh se Moisiu kishte një shqetësimi për largimin e të rinjve shqiptarë nga atdheu, ndërkohë që theksoi se e mbështet Shqipërinë për procesin e anëtarësimit në BE.
Ish-presidenti më kujtoi tha ai se anëtarësimi në Bashkimin Evropian është në zemër të aspiratave të popullit shqiptar dhe, më veçanërisht, të brezit të ri.
Fjala e plotë e Cadic në Parlament:
Duke supozuar detyrën formale të kalimit pas “burirave” të z. Masson, unë do të filloj, zoti President, zonja Sekretare e Shtetit, kolegët e mi të dashur, për të thënë që unë personalisht jam shumë i lumtur të shoh Robert del Picchia, pas këtyre muajve. Na ka munguar shumë. Si një senator që përfaqëson njerëzit francezë që jetojnë jashtë Francës, si ju, dua të theksoj që kurrë nuk keni ndalur gjatë këtyre gjashtë muajve për të komunikuar me ta dhe për të bërë propozime. Ju tregoni se puna e largët mund të funksionojë! Kolegë të mi të dashur, ju lutem që të duartrokitni Robert del Picchia.
Më 18 qershor, Këshilli i Çështjeve të Përgjithshme në mbledhjen tuaj, Sekretari i Shtetit, “mori në konsideratë rekomandimin e Komisionit për hapjen e negociatave të pranimit me Republikën e Maqedonisë dhe Shqipërisë, duke marrë parasysh vlerësimin e saj pozitiv të progresit “.
Këto përfundime u morën nga Këshilli Europian, mbledhja e të cilëve është temë debati edhe sot.
Shumë mirë i mirëpresim këto deklarata, edhe pse më vjen keq që ne ende duhet të presim për Bundestagun në mënyrë që Këshilli të mund të marrë një vendim të vërtetë për substancën.
Zgjerimi i shpejtë i Bashkimit në Ballkanin Perëndimor është në të vërtetë dëshmi historike dhe kulturore.
Gjatë konferencave që isha në shtator 2018 në Shqipëri, Tiranë dhe Korçë, dhe në Maqedoninë e Veriut në Shkup, unë shtrova pyetjen: cili është dallimi mes shqiptarëve apo maqedonasve të Veriut dhe një francez apo një gjerman? Asnjë: ata janë të gjithë evropianë!
Për t’i lejuar këto dy vende të bashkohen me ne është një domosdoshmëri strategjike, si për Bashkimin Evropian dhe për këto vende. Ata ëndërrojnë vetëm për Evropën. (Jean-Marc Boyer përshëndet.) Mbyllja e derës do t’i ftonte ata të ndërtonin të ardhmen e tyre me vendet që luftojnë projektin tonë dhe vlerat tona, si Rusia, pa hatërmbetje kundrejt z. Masson, Kina apo Turqia.
Unë do të shtoja se është rinia e tyre që aktualisht është i pari i prekur nga situata. Ajo largohet, shpesh, duke mos u kthyer, duke i privuar këto vende nga forcat e tyre e jetës. Ndonjëherë edhe është nxitur, kështu që mjekët shqiptarë inkurajohen në mënyrë sistematike për të mësuar gjermanisht për ta praktikuar me të afërmin tonë.
Si të mos kuptojmë këta të rinj dhe elitën e këtyre vendeve?
Kam pasur nderin të marr, këtu në Senatin javën e kaluar, Dr. Alfred Moisiu, ish-President i Republikës së Shqipërisë, i shoqëruar nga Shkëlqesia e Tij Z. Dritan Tola, Ambasadori i Shqipërisë në Francë.
Ish presidenti shprehu dëshirën që dy vendet tona të krijojnë lidhje më të ngushta dhe se Franca ti kushtojë më shumë rëndësi rajonit të Ballkanit. Ai ka frikë se mungesa jonë ofron hapësirë për vendet e tjera.
I thashë atij për frikën time se të rinjtë e vendit të tij do të largoheshin nga Shqipëria nëse nuk do të hyjnë në Bashkimin Evropian në një periudhë afatshkurtër. Shumë politikanë në Ballkanin Perëndimor ndajnë këtë shqetësim. Ish-presidenti më kujtoi se anëtarësimi në Bashkimin Evropian është në zemër të aspiratave të popullit shqiptar dhe, më veçanërisht, të brezit të ri.
Kjo rrugë e anëtarësimit është e shënuar nga shumë sfida.
Shqipëria tashmë po i kushton shumë përpjekje për këtë qëllim, siç është lufta kundër korrupsionit, objekt i një reforme të sistemit të saj gjyqësor. E përshëndeta këtë vullnetarizëm dhe e sigurova ish presidentin për mbështetjen time të plotë për procesin e anëtarësimit të vendit të tij në BE.
Dëshiroj gjithashtu të përmend dhe t’i përgëzoj përpjekjet e popullit të Maqedonisë së Veriut, të cilët ranë dakord të ndryshojnë emrin e vendit të tyre me referendum në mënyrë që të kenë qasje në Bashkimin Evropian.
Tani është koha që Bashkimi të marrë qëndrim të qartë ndaj këtyre vendeve dhe këtyre popujve. Zonja Sekretare e Shtetit, a do të bjerë dakort Franca për të hapur negociatat e pranimit të cilat, përveç t’u përgjigjen aspiratave të fuqishme lokale, përshtaten në prioritetet strategjike të kontinentit tonë?
g.kosovari
