Sali Berishën tani po e vret Sali Berisha

Ishte hera e parë në jetë që ai nuk u përfill në selinë e tij nga gazetarët, pas një mbledhjeje kritike me shumë debate, ku natyrisht që kërkohej mendimi i tij.

Të gjithë prozhektorët ishin te Salianji, i cili si meritë të vetme kishte që kishte rezistuar ndaj akuzave dhe ua kishte kthyer mbrapsht.

Berisha, i cili është konsumuesi më i madh i medias në historinë e politikës shqiptare, edhe kur nuk ka për të thënë asgjë, u injorua nga media pikërisht në një moment që qoftë edhe për balancë ai mund të ishte interesant. Por asnjë nga ata reporterët e rinj nuk ia afroi mikrofonin. Drama e Sali Berishës për herë të parë është drama e një njeriu që është i qartë për të gjithë. Dhe për ata djemtë e vajzat e rinj reporterë që kanë lindur dhe janë rritur duke parë Berishën në televizor gjithë jetën, ai nuk ka më asnjë gjë interesante për të thënë. I ka konsumuar të gjitha.

Grupi armiqësor i Salianjit është i 40-ti në historinë e jetës së PD dhe të gjithë me një skenar: po kritikon për të ndihmuar armikun dhe je i paguar prej tyre. Kjo skenë ka që nga dhjetori i vitit 1991 me Neritan Cekën që përsëritet. Të gjithë armiq dhe ai gjithmonë aty pa lëvizur.

Ka gjithë jetën që përdor të njëjtin argument për të mbetur në krye të PD, por është hera e parë që të gjithë janë të qartë se çfarë po bën dhe pse po e bën dhe nuk ka më askush asnjë interes për të.

Ka gjithë jetën që përpiqet të ndërtojë skenarë me konspiracione dhe armiq që po e prekin atë, prekin Shqipërinë, por është hera e parë që askush nuk është i interesuar ta dëgjojë.

Ka gjithë jetën që përdor llumin e PD kundër çdo intelektuali apo udhëheqësi të PD që e konteston, por është hera e parë që të gjithë janë të interesuar për armikun dhe jo për të.

Ka gjithë jetën që investon të ketë media të tij, gazetarë të tij, madje edhe media familjare, dhe është hera e parë që as mikrofoni i televizionit familjar nuk u drejtua nga ai në atë moment.

Kjo është një pikë kthese e fortë në historinë e imponimit publik të Sali Berishës. Për herë të parë ai është i parëndësishëm, i panevojshëm, i padëgjueshëm dhe mbi të gjitha i pavlerë.

Të gjithë e dinë se çfarë ndodhë. E dinë që ai do ta përjashtojë Salianjin dhe mbështetësit e tij, e dinë që do ta izolojë edhe më shumë PD-në, e dinë që do të vazhdojë të bëjë pazare, e dinë që do ta sulmojë atë nga gruaja, nga familja, nga shoqëria, e dinë që nuk do ta lëvizë Flamur Nokën nga mbajtja e uturakut, e dinë që nuk do të bëjë asgjë nga ato që thotë… ndaj nuk presin më asgjë prej tij.

Dhe ky është i vetmi problem që ka Sali Berisha. Atë tani po e vret Sali Berisha. Nuk e vrasin kritikët e tij. Nuk e vrasin kritikat e Salianjit si kritiku i fundit i tij. Salianji thjesht sa e bën më të dukshme fundin e tij të dhimbshëm, ku të gjithë janë të qartë dhe nuk presin gjë prej tij.

Atë tani nuk e merr inat askush për asgjë. As për faktin që në shesh nxjerr 30 vetë, as për faktin që kapet duke bërë pazare, as për faktin që gënjeu për çdo gjë që premtoi në foltore, as për faktin që ka fëmijët miliarderë, as për faktin që flet broçkulla kundër drejtësisë dhe pastaj shpreson që përmes drejtësisë të rrëzojë Edi Ramën, as për faktin që nuk të lë të prekësh as Flamurin.

Atë tani të gjithë e shikojnë si diçka që u ka ngelur në derë. Dhe kur një plak në atë moshë të ngel në derë, pasi ka privatizuar shtëpinë, je i detyruar të bësh sikur kujdesesh për të. Askush nuk pret asgjë prej tij, përveçse të vdesë. Dhe ky është dënimi më i madh që një politikan mund të marrë në fund të jetës së tij.