Nga Skënder Minxhozi/
Është një sëmundje e vjetër shqiptare, që pala humbëse e zgjedhjeve të mos i njohë ato. Në dekadën e fundit të shekullit të shkuar dhe në vitet 2000, partitë e mëdha e kanë bërë rregullisht këtë gjest, duke mos marrë pjesë as në institucionet e reja, që dilnin nga zgjedhjet e kontestuara. Kujtohen zgjedhjet e viteve 1996, 1997 e 2001, si më problematiket, por nëse rendisim bojkotet që janë kryer, lista del shumë më e gjatë se kaq. Disa herë ka pasur shkaqe fare banale, si hetimi i një apo disa deputetëve, që njëra anë e sallës të parlamentit, të mbetej bosh më jave të tëra.
Për paradoks, ky huq i shëmtuar vijoi edhe në vitet e fundit. Pas zgjedhjeve të vitit 2009, opozita ndërmori një valë të gjatë kontestimesh, e cila kulmoi me grevën e urisë dhe bojkotimin e Kuvendit për muaj me rradhë. Ishte koha kur e majta luftonte një kauzë të drejtë, me mjete të cilat rezultuan joefektive. Rama e kuptoi këtë gabim taktik, i cili e tkurri opozitën, në vend që ta faktorizonte. Aq e vërtetë është kjo, saqë në zgjedhjet e vjedhura për bashkinë e Tiranës, në vitin 2011, ai nuk e aplikoi më as grevën e shtretërve në mes të Tiranës, as bojkotimin e institucioneve.
Dhe kjo rezultoi një taktikë fituese, siç tregoi koha. Por pasardhësi i tij në bashki, Lulzim Basha, duket se nuk po mëson nga kjo trashëgimi e gjatë mërie dhe ndarjeje. Megjithëse ka pretenduar qysh në krye të herës, që të sjellë në PD një stil tjetër lidershipi, Basha veproi keq, duke u ndaluar kryebashkiakëve të rinj të së djathtës, që të marrin pjesë në takimin me kryeministrin Rama. Në të kundërt, i thirri ata në takim, për t’u thënë që zgjedhjet janë manipuluar dhe që qeveria u vodhi votat.
Kjo qasje është e tejkaluar për vitin 2015 dhe për një kryetar partie që sapo i ka mbushur të dyzetat. Partitë anti-sistem kanë marrë dënimin e historisë. Nëse Basha kërkon vërtet të bindë shqiptarët se nuk është një politikan i vijimësisë dhe i kopjimit të paraardhësit të tij, më së pari duhet ta tregojë këtë në raport me kundërshtarët dhe institucionet e shtetit. Takimin e djeshëm nuk e organizonte kryetari i Partisë Socialiste, por kryeministri i vendit. Sa më shpejt që politika ta bëjë këtë dallim, sa më shpejt të heqë dorë nga bojkotet e lodhshme dhe anakronike, aq më parë ky vend do të kthehet në normalitet. Përndryshe, do ta dëgjojmë sërish Edi Ramën, që të na tregojë atë historinë me kryebashkiakun e djathtë që kishte frikë t’i shkonte në zyrë, se nuk e linte partia.
