Nga Plator Nesturi
Vëmendja mediatike, edhe për vitin 2023, mbetet ende tek PD dhe te zhvillimet Brenda saj. Pas një viti të gjatë ku gara për lidershipin mbetet e papërfunduar, ku të dyja pjesët e përçara të saj mund të diskutojnë thjesht se kush është më e madhe e e i mban më shumë stomaku nga Gjeli detit të festave, natyrshëm shtohet kërshëria se si do të orientohet PD dhe si do të adaptohet me kushtet e reja kur realisht nuk ka në fushë asnjë lider të pranuar nga të gjithë. Fakt është që tepsia e bakllavasë u racionua në tryeza të ndryshme e larg njëra tjetrës nga ku grupi i Foltores qëllonte me levozhga arrash drejt tryezës së deputetëve të Alibeajt. Demokratët nuk i bashkoi dot as darka e Mziut e madje as nuk i paqtoi dot. Duke e lënë të hapur betejën për një vit të ri kalendarik, vit në të cilin jo vetëm garohet veçmas për zgjedhjet vendore por dhe që përcakton kalvarin gjyqësor se kush do të trashëgojë ofiqet dhe fermanin e siglës. Si partia më e madhe pas PS dhe që ka mbajtur peshën e zërit opozitar në parlament, për çdo kënd, që nga qytetari i thjeshtë, kërkon të dijë se cila do të jetë fytyra e PD në vijim. Pasi dhe dilemat që po shfaqen në artikulimet para zgjedhore tregojnë se ndodhet në udhëkryq. Në një udhëkryq ekzistence madje. Ka shumë gropa kjo e ardhme. Që nga çështja e demokratizimit të brendshëm, hapja apo mbyllja më tej nga zërat kritikë brenda saj, a do të ketë një fytyrë të re të veprimit opozitar apo do të ndjekë rrugën diletante të politikës së ditës dhe mbi të gjitha çështja Berisha. Sidomos kjo e fundit ka hapur një kapitull të ri që nuk ka të bëjë thjesht me Non Gratën e SHBA e të Britanisë së Madhe. Ka të bëjë edhe me berishizmin si model politik, model i cili është jo vetëm arkaik e i tejkaluar, por që duket se po mban peng gjithshka dhe që ka bllokuar rrjedhat e natyrshme të evolucionit brenda opozitës. Nëse vendimi i pjesës më të madhe të deputetëve me siglën e PD, nuk mund ti ofrohen një mundësie afrimi me pjesën tjetër që tashmë është ulur këmbëkryq në godinën që dikur e sulmualn me qyngje një vit më parë, më së pari ka të bëjë me restaurimin e modelit të vet pasi Berisha u rikthye de jure aty. Ndaj vetë fakti që as Berisha vetë, me gjithë peshën e figurës së tij, nuk mund të ribashkojë atë që ka qenë dikur PD-ja, është tregues se modeli ka skaduar në kohë, ska më vlera ushqimore për trupin e drobitur të selisë blu dhe madje përkundrazi, mund të sjellë efekte të dëmshme në demokracinë e brendshme.
Gjasat po tregojnë se ndonëse nuk janë të ndara zyrtarisht, të dyja pjesët e PD-së do të operojnë si dy njësi më vete politike. Zgjedhjet vendore janë ballafaqimi i parë dhe vendimet ku secila do të ketë kandidatin e saj në listën elektorale, dëshmon se gara më së shumti do të zhvillohet mes tyre sesa ndaj maxhorancës. Pa i hyrë zhvillimeve se kush do të ketë siglën, vulën apo komisionerët për numërimin e votive, duket se fatet janë të ndara dhe se gara zgjedhore nuk do të jetë thjesht një test force, ku më i vogli duhet të ulë kokën. Por rivalitet politik, që duket se sapo ka nisur dhe që po konturohet përherë e më shumë. Thirrja e republikanit Mehdiu, që opozita duhet dalë me kandidatë të përbashkët, më tepër sesa thirrje për tu bashkuar PD-ja, është një qasje që ka të bëjë me ralitetet e reja politike brenda opozitës. Realitete që shkojnë përtej një PD-je të përcarë, madje përtej edhe një opozite të çartallosur e ku aleatët ndihen të dyzuar në vendimet se nga duhet mbajtur timoni. Mediu është koshient për këtë, pavarësisht se është aq i ftohtë sa për të treguar se kandidatët e veçuar do të jenë një shërmim më shumë ndaj Ramës dhe maxhorancës. Por se si mund të bëhet kjo gjë duket e vështirë. Dikur PD-ja ishte strumbullari i vetëm ku lidhej litari për çdo aleat e ku lëmi ishte po ai. Tashmë nuk ka një strumbullar të vetëm dhe lëmi ka pësuar shkarje, ashtu sic ka pësuar shkarje dhe elektorati i opozitës. Dhe kjo e bën kaq enigmatik 2023, pikërisht për zhvillimet që mund të sjellë me vete. Zhvillime jo për fatin e zgjedhjeve vendore, por për atë që vjen pas saj nga ku dështimet mund të sjellin erëra të forta si për rrëzim ikonash ashtu dhe për balanca të reja në terrenin opozitar.
